మధురం.. ఈ అనుభవం

మధురం.. నీ పరిచయం

మావితోటలోని కొయిలలా..

పండు రేయిలోని వెన్నెలలా..

దట్టమయిన లోయలోని సరస్సులా..

నా మది సొరుగుల్లోని సుగంధం నువ్వా!

ఆ చిన్ని తార లేని నాడు

ఈ అనంతమయిన ఆకాశానికి అస్థిత్వం ఏది?

అహం విడిచిపెట్టి

ఎండమావి తలుపుతట్టి

కుదరదంటే కాదంటూ

వద్దంటే వదలనంటూ

మొండి మహర్షిలా

నీ పట్టునే తపస్సుగా చేసి

నా మది పొడుపు కథ విప్పి

ఆవలున్న అనంత ప్రేమ సాగరాన్ని తాకావు.

సోయగాల గవ్వల సడిలో

వలపుల అలల తడిని

చిరునవ్వుల కేరింతలతో కలిపి

నా మది సముద్ర తీరాన

నీ అనురాగపు తేనె పూసి

అపురూపమైన సంధ్యను ఆవిష్కరించావు.

ప్రేమగా చూసి నన్నొక

అందమైన చిత్రంగా మలిచావు.

మధురం.. ఈ అనుభవం

మధురం.. నీ పరిచయం

మధురమే.. నీ సంగమం

సరిరాదు.. ఏ.. బంధం!

శాశ్వతం - మర్మం

దట్టమైన అడవి మునిచీకటి అంగీ ధరించి;

తనను వలపు జల్లుల్లో తడిపిన నీలినింగికేసి

అరమోడ్పు కళ్ళతో, తడిసిన మేనుతో చూస్తోంది.

ఇది ఆశ చిగురించిన అడవి మనసు ఒలకబోసే ఆరాధనా భావం. 

అవునంటూ ఒక కొమ్మ ఊగింది.

తడబాటు తత్తరపాటు లేని ఆ చేష్ఠకి,

పూలు రెమ్మలు గుసగుసలాడి  మురిపెంగా ముసిముసినవ్వులు నవ్వుకుంటున్నాయి

ఈ అలజడికి వాటి మీదుగా జలజలా రాలిన నీటి బిందువులే ఆ కలయిక లోని హర్షాతిరేకానికి సాక్ష్యం.

-----------------------------------------

ఇది శాశ్వతం కాదంటూ ఆకాశం పయనమయ్యే ప్రయత్నం చేస్తూ గర్జిస్తుంది.

ఈ నిమిషం నిజం. ఈ మమేకం తన్మయత్వం నా అస్థిత్వానికి చిహ్నం. ఆ మర్మం నాలో నాతో ఆజన్మాంతం నా సొంతం.

అంటూ అడవి చీకటి ఒడిలో ప్రశాంతంగా నిదురించింది.    

నా మాట నమ్మండి

ఏందుకో యీ యాతనా తపనా మనో వేదనా!
ఇది ఇక ఎప్పటికైనా నన్ను వదిలి పోవునా?!

విధి వికటించి
తలరాత పిచ్చిగీతలా తోచి
కాయం మానల్లే ఎండి
గాయం పుండుగా మారి
గుండె యాంత్రికంగా కొట్టే ప్రతి పోటూ
గునపంలా దిగుతుంది

దిగులో బాధో విచారమో మరి పైత్యమో
ఎదైనాకానీ మందు ఒకటే లాగుంది.
వేలు విడిచిన వివేకం చెప్తుంది.

ఏడ్చినట్టుంది...
మనిషికి మెదడుకి మందు పని చేస్తుందేమో కానీ

ఇది మనసుకి పట్టిన దెయ్యం
పీక కాదు గుండె పట్టుకుంటుంది
ఇది రక్తం తాగదు కానీ
దాని పళ్ళు దిగిన గుండె
మెల్లగా జీవస్చవమై బీటలు వారి
చిట్లి దానంతటదే ముక్కలవుతుంది.

పేదరాసి పెద్దమ్మ కథలో
విక్రమార్కుడి కథల్లో రంగులో
ఖాస్త ఊరట కలిగించొచ్చు
అంతకుమించి లాభం లేదు.
తెరచిన అరచేతులు గాల్లో ఊపుతూ
అంది అన్నీ తెలిసిన ఒకామె

ఇలాంటి క్లిష్ఠ పరిస్థితుల్లో
మూతి బిగించి చేతులు ముడుచుకుని
కుదరదని కూర్చుంటే ఎట్లా...

అయ్యో..! చెప్తుంటే వినరే
దెయ్యం పట్టిందంటే నమ్మరే!!

నా మాట నమ్మండి.

ఆ విషం ఊరంతా పాకేలోగా

విషయం గ్రహించండి

జాడీలో పట్టండి

పొలిమేరలోకి తీసుకుపోయి పూడ్చేయండి.

రోదిస్తూ చెబుతోందో వనిత.

నా పలక

ఆజ్ కల్ పావ్ జమీన్ పర్ నహి పడతే మేరే..



అమ్మో నీ ముందే..?!

ఆ చిందులన్నీ నీ వెనకే!



అల్లాంటి క్షణాల్లో ఎన్ని తలపులో పలక మీద రాశుకున్నవి.

నిను చూస్తే ఇలా.. నువ్వొస్తే అలా.. అని.

మరెన్నో జ్ఞాపకాలు. ప్రతి జ్ఞాపకానికో పాట. నువ్వో.. మరి నేనో.

వెన్నెల పరుచుకున్న మేడ మీదో, బాల్కనీ మూల చీకట్లోనో, ఫోన్ బూత్ లోనో, ఖాళీ బస్టాప్ లోనో...

బోలెడన్ని పలకరింపులు ప్రతి పలకరింపుకొక మెలిపెట్టే వీడ్కోలు.

మరపనేదే లేదే! నిమిషాలు, రోజులు కొన్ని సార్లు నెలలు...

మెలిపడిన ముడి విడేది మాత్రం మరసటి పలకరింపుకే.



తుంటరి కాలం. పరాకులో ఉండగా మెల్లగా ఏదో చేస్తుంది ఆ పలక మీద

నాకేం తెలుసు, ఈ పలక ఆ కాలం తో చేరిందని..

ఇప్పుడది మయాబజార్ అని, మాయల పుట్ట అని

ఏం జరిగిందో, ఎలా జరిగిందో నాక్కూడా తెలీదు. నిజం. ఒట్టు!



ఇప్పుడా పలక ఎక్కడో ఉంది. తనకు తానే ఎదో గీస్తుంది.
చంద్రుని కిరణాలు తాకిన కలువ రేకుల్లా విచ్చుకుంటుంది ఎందుకో మరి..

మేఘన-వరుణ్-సత్య

సుప్రభాత సమయంలో ఎగిరేప్పుడు పక్షుల్లో ఒక ఉత్తేజం కనిపిస్తుంది. ఈ రోజు నాకోసం ఏం  దాచిందో త్వరగా చూడాలి అన్న ఒక ఆత్రుత కనిపిస్తుంది.

అవే పక్షులు చల్లని సాయంత్రం వేళ గూటికి బయలుదేరినప్పుడు ఎగిరే తీరు వేరుగా ఉంటుంది. మనసులో ఆత్మ సంతృప్తితో ముఖం పై చిరునవ్వుతో నడుస్తున్న ఒక జ్ఞాని లా కనిపిస్తాయి. 

అల్లాంటి ఒక ఆహ్లాదకరమైన సాయంత్రం మమేకమై ఎవరో అజ్ఞాత వ్యక్తి మురళి వాయిస్తుంటే ఆ వేణుగాన స్రవంతి లో తలమునకలౌతూ ఆ గానం వెంటే పరుగుతీసే గోపికల్లాగో లేక ఏవో అర్ధంకాని ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతుక్కుంటూ గురువునాశ్రయించే అనుచరుడిలాగో ఆ కొంగల వెంట  సాగిపోతున్నాయి తెల్లని మేఘాలు.

--------------------------------------------------------------------------

"ఎవరైనా ఓక కవి ఈ దౄశ్యాన్ని చూస్తే మంచి కవిత రాస్తాడేమో కదా సత్యా."

"హ్మ్మ్మ్.. ఎవరైనా నా.. వరుణ్ అనే కవి నా?"

"అబ్బా నేనన్న ప్రతి వాక్యాన్నీ వరుణ్ తో ముడెయ్యాలా? బాగా అల్లరెక్కువయ్యింది నీకు" చిరుకోపం ప్రదర్శిస్తూ చాటుగా నవ్వుకుంది మేఘన. 

"లేకపోతే?! నా దగ్గరా నీ దాపరికాలు? వరుణ్ కనపడకపోతే వెతికే నీ కళ్ళు అతను కనపడగానే హాయిగా నవ్వటం నేను గమనించలేదనుకుంటున్నావా? ఇన్నేళ్ళనుంచి నిన్ను చూస్తున్నాను. నీలో ఈ తేడాని నేను ఆ మాత్రం గమనించలేనా? సో, ఇక దాపరికం డాంభికం మాని విషయం చెప్పు మేరీ బుల్ బుల్" అంటూ సత్య మేఘనని చక్కిలిగింతలతో ముంచెత్తేసింది. 

"అబ్బా ఆగవే రాక్షసి. చెప్తా చెప్తా ముందు వదులు" అంటూ సత్య నుంచి విడిపించుకుంది మేఘన.

"యాక్చుయల్లి చెప్పటానికి ఎమీ లేదు." 

"ఓస్! చెప్తావా లేక మళ్ళీ...."

"ఆ ఆ... వద్దు వద్దు. చెప్తా చెప్తా."

"హ్మ్మ్.. అలా రా దారికి. I am all set to listen. పేష్ కియా జాయ్..."

మేఘన ఒక దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకుని, "వరుణ్ అంటే నాకిష్టం. చిలిపితనం-చాతుర్యం-చమత్కారం-చురుకుతనం..."

"ఓయ్.. నీ చ గుణింతం కాస్త ఆపి విషయం చెప్పు సాగదియ్యకుండా. టెన్షన్ తట్టుకోలెకపోతున్నా ఇక్కడ."

"ప్చ్.. నువ్విలా నాకు అడ్డు కొడితే చెప్పను పో!"

"అలాగా.. ఐతె ఒకె. చెప్పకు. నువ్వే దాచుకో."

"సరే సరే.. కట్ షార్ట్ చేసి చెప్పాలంటే అతనిలో సమయానికి సందర్భానికి తగ్గట్టు వ్యవహరించే అతని స్మార్ట్నెస్. ఎవరినైనా ఆకట్టుకోగలిగే మాట తీరు నాకు బాగా నచ్చుతాయి."

"అతను పాటలు పాడడు. కవితలు రాయడు.  But he is an artist in his own way, a sensible man. At the same time a practical man too. A rare combination. Right? . సో అతనంటే నాకు వల్లమాలిన అభిమానం."

"బాబోయ్. పిచ్చ బాగా ముదిరింది నీకు. మరి నీలో ఈ సరికొత్త డిసార్డర్ యాంగిల్ చూసాడా వరుణ్?"

"లేదు. నేనతనికి ఏమీ చెప్పలేదు. ఈ విషయమై ఎప్పుడూ మాట్లాడలేదు. It's all just professional talk."

"హుహ్.. మేఘనా, ఏదైనా ఫేస్ టు ఫేస్ తేల్చుకోవటం బెటర్ రా.. నా మాట విని ఆలస్యం చెయ్యకుండా వరుణ్ కి నీ ఫీలింగ్స్ ఎక్ష్ప్రెస్స్ చెయ్"

"ప్ఛ్.. నేనూ అలానే అనుకున్నా సత్యా. కానీ ఏదో భయం. "

"భయమా.. నీకా.. దేనికి?"

"I haven't been lucky ever in any relationship"

"ఓయ్.. నిలో ఆర్ట్ మూవీ హిరోయిన్ ని పక్కనపెట్టు తల్లి కాసేపు. "

"I am not joking సత్య"

"neither am I!!"

"ప్ఛ్.. ఎలా చెప్పను నీకు"

"నాకే చెప్పలేకపొతే ఇంకా వరుణ్ కి ఎలా చెప్తావు? So go on.. speak out. Whats your problem."

"నాది అర్ధం లేని భయం కాదు. కొంచెం సాంతం విను. వరుణ్ ముందు కొంచెం తడబడినా అతను నా గురించి ఏమనుకుంటాడో అని భయం. నన్ను గౌరవం తో చూసే వరుణ్ రేపు విషయం తెలిసి నన్ను అసహ్యించుకుంటే నేను తట్టుకోలేను."

"మేఘనా నీ ప్రాబ్లెం ఏంటో తెలుసా.. అవసరానికి మించిన బరువు మొయ్యటం. వరుణ్ నీ కాలేజ్ క్లాస్మేట్ కాదు. అతనొక మంచి మనిషి. He is a matured guy! So stop thinking that he would judge you. ఇకపోతే నువ్వు అతనేమనుకుంటాడో అన్న ఆలోచన పక్కనపెట్టు. For a minute take him out of this discussion. Let me tell you, about YOU. నీకు మేఘన అన్న పేరు అంటి అంకుల్ ఎలా పెట్టారో నాకు తెలీదు. ఆ పేరు నీకు అలా సెట అయిందో లేక నువ్వు ఆ పేరు ప్రభావం లో బతికేస్తున్నవో నాకు తెలీదు. ఆకాశాన్ని ఆవరించి భూమిని తన నీటితో నిన్పెయ్యగలదు మేఘం. పక్కవాళ్ళ ప్రపంచాన్ని నీలో నింపెసుకుని వాళ్ళ ప్రపంచాన్ని నీ ప్రేమతో నింపెయ్యగలవు నువ్వు."

"సత్యా. ఏమంటున్నావే?"

"హుహ్.. లెట్ మీ ట్రై అగైన్."

"మేఘనా, నువ్వొక అద్భుతం. నీలా ఎవ్వరు ఉండరే. ఎవరైనా నీదగ్గరకొచ్చి ఏదైనా షేర్ చేసుకుంటే. అదేదో నువ్వే అన్నట్టు నీదే అన్నట్టు ఫీల్ అవుతావు. That's a great quality. I haven't seen anyone so compassionate."

"But that's not good for you. You know?!"

"Satya, did I trouble you with my overrated concerns?"

"No. No.. I love you. I love you taking care of me like a baby. That's me. But నీ ప్రేమ సాగరం లో ఎల్లవేళలా ఈదగలిగే శక్తి అందరికి ఉండదు బంగారం. ఆ ప్రవాహం లో కొట్టుకుపోవటం ఇష్టం లేక కొందరు నీకు దూరం కావచ్చు.. Do you see what I mean?"

"I think so. But I am confused".

"Simple. అన్ని సార్లు నువ్వు ఒక composed character లా ఉండక్కర్లేదు. అన్ని సార్లు త్యాగాలు చెయ్యక్కర్లేదు. in fact its good to be selfish. Its ok if you slip or fall. Be yourself. సో అతని గురించి ఆలోచించటం మాని ముందు నీ గురించి ఆలోచించు. నీకేం కావాలో ఆలోచించు. అతనితో నీ భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించు.  నీ ఒవర్ఫ్లోఇంగ్ ప్రేమ సాగరం లో వరుణ్ కొట్టుకుపోకుండా చూసుకో. That's all."

--------------------------------------------------------------------------

వీధి చివర వేణుగోపాల స్వామి గుడిలో సాయంత్రం హారతి మొదలయ్యింది.

తప్పొప్పులు

పరిస్థితుల-ప్రయోజనాల తులాభారంలో తప్పొప్పులు నీడల్లా వాటి రూపురేఖలు మార్చుకుంటున్నాయి.

Here I am......

Every moment I see u coming towards me.... And I wait eagerly with all I have.... Holding all my will n hope in my hands close to my heart, I wait. I dream that u come, kiss me.... Say "I LOVE YOU" n then we live happily ever after..........

When I wake up, I see u come but in no time U come.... hit... n run. Far away..... Away from my sight. To those far away distances..... Carrying away all my dreams to those shores which I have never even dreamt about..... leaving me wet in my salty tears. After a while I build my dreams again and again  waiting for u every day, every moment eagerly with all I have.... Holding all my will n hope in my hands close to my heart, I wait. I dream that u come kiss me.... Say "I LOVE YOU" n then we live happily ever after.......... And so on....the story repeats.

Many friends keep telling me to leave.....  But how can I? To where...? and What will I leave? I will not, I can't.... leave myself!!!!!

I know u will come back... for me. And also I know that u will run away... again!!!

No matter what, I am always here waiting for u, to embrace you every time u come back. After all.... Love is to fall again n again n again for the same you.....
n Here I am... In Love with YOU.

I, Walk Away.

I, walk away.
And all you feel is I left you behind, cheated on you, moved on and I don't Love You any more!!

But Darling, the Truth is...

All my Love for you is right here in me, drowning me from within, suffocating, choking and pulling me far far away from you.

The same force which once brought us together, is now pulling and dragging my Love to a very distant High Lands. The prophecy tells that my Love eventually will be shattered by the grief of our separation and buried alive there, in those High Lands, deep under the rocks of your Mistrust and Disbelief.

Now, I accept this harsh journey and walk away... with all my Faith to meet you again one day, my love, when your Love rises so high... enough to reach those High Lands, blooms beautifully and burns the barriers down in its Fire and Warmth.

Then... my dear, through the ashes of the burnt, will "my Love" come back to life  in your arms, taking the fragrance of your Love as its first breath. I promise.








Until then...... I, Walk Away.

సంద్రం

రావద్దని తోస్తున్నా....

ముంచేస్తా అని భయపెడుతున్నా....

ముందుకెళ్తే ప్రమాదం అని తెలిసినా....

దొరికినంతలా కావలించుకుంటూ ముందుకే వెళ్తున్నా...

ఎందుకో.....!!

పరిమళం

గంధపుచెక్కను అరగదీస్తే చందనం వచ్చినట్టు....

    నా మనసును అరగదీస్తుంటే ప్రేమను పంచుతుంది.

- ఓ పూవు

రెక్కల పురుగు...

రెక్కల పురుగు...
ఏమిటో దానిలో అంత అశాంతి?
ఎక్కడినుంచి వచ్చిందో తెలీదు
కొవ్వొత్తొకటి వెలిగించగానే దాని చుట్టూ గిరికీలుకొడుతుంది గాల్లో.
మంటలో పడి కాలిపోతుందేమో అని ఎన్ని సార్లు పక్కకి నెట్టినా మళ్ళా అక్కడికే వస్తుంది.
ఆ మంట చుట్టూనే తిరుగుతుంది.
ఏమిటో దానికి అంత ఆకర్షణ ఆ మంటపైన, 'ఈ క్షణం కోసమే ఇంతకాలం ఎదురుచూస్తుందా?' అన్నట్టు
అలా తిరిగి తిరిగి ఆఖరికి ఆ మంటలో పడి కాలి తగలబడిపోయింది. చచ్చిపోయింది.

హ్మ్....
భౌతికంగా కుర్చీలో కదలకుండా కూర్చున్నా కానీ
నా మనసు మాత్రం ఏదో తెలియని ప్రశాంతత తీరాలను చేరాలని ఆకాంక్షిస్తూ, తనలో
రేగుతున్న అలజడి కెరటాలకు ఇకనైనా స్వస్తి పలికే క్షణం కోసం నిరంతరం నిరీక్షిస్తూనే ఉంది.
తనలోని అశాంతికి కారణమైన అజ్ఞానాన్ని కాల్చి తగలబెట్టే వెలుగు కోసం నిత్యం వేచిచూస్తుంది !!
నాకు తెలియకుండానే, ఆ రెక్కల పురుగులా.

_/\_ Prayer _/\_

Away from the World of Built-up Moralities... 
My Lord, Guide me to the Discovery of Self.



Away from the World of Blind Bondage...
Dear Almighty, Drive me towards Eternal Love and Compassion.

Your Divine Grace, my Father, as my Wings........
Breaking through the Winds of Attachments, and
Rains of Sorrow...
Let me Fly high and deep, 
With Freedom and Strength of Heart,
Into Your Abode of Light and Wisdom.

ఎలా చెప్పను?!!

ఈ రోజు పూర్ణిమ.

ఒరిగిన కుండలోంచి కారుతున్న వెన్నలా... ఆకాశంనుండి వెన్నెల కారుతుందా అన్నట్టుంది.
చుక్కలు మిలుకుమంటున్నాయి హుషారుగా...
చల్లగాలి కౌగిలింతలా బిగుస్తూ కూడా హాయిగా ఉంది.
సన్నగా చిరునవ్వోటి తొంగి చూస్తుంది. తెలుస్తుంది.
కొంటెగా పరిహాసాలాడే జుట్టు ఎప్పటిలాగే గిలిగింతలు పెడుతుంది.
అయితే నా చిరునవ్వుకు ఇవేమీ కారణాలు  కావుగా...

పిల్లలు నవ్వితే మనమూ నవ్వుతాం. వాళ్ళెందుకు నవ్వారో తెలియకపోయినా! అలానే ఇవన్నీ, నా నవ్వుకు కారణం తెలియకుండానే నన్ను ఒకింత అనుమానంతో, 'ఎందుకో అంత ఆనందం' అని కొంటెగా అడుగుతున్నాయి. అనుమానం సరే, అడగటమూ సరే... కానీ చెప్పానంటే నమ్ముతారా? అసలు అర్ధమవుతుందా?అయ్యేలా చెప్పగలనా? అని! అయినా ఏం చెప్తాం!
మాటలు కుప్పలు కుప్పలుగా పోసేసి వెతికేస్తున్నాను.  ఊ... హూ! కుదరటంలేదు. కలవటంలేదు. అసలు సరిపోవటంలేదు. ఇలా కాదు. పోనీ ఉదాహరణ తీసుకుని ప్రయత్నిస్తే! మ్... కుదరొచ్చు. ప్రయత్నిస్తా....

అదే... ఒక విత్తు చెట్టుగా ఎదుగుతుంది, భూమి, గాలి, నీరు తీసుకుని. ఆ చెట్టు వలన వాన పడి, వాన వలన నీరు సమకూరుతుంది. నీటి వలన చెట్టు వలన నీటి వలన చెట్టు....... ఇలా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. కదా! మ్....

అయితే.. ఇప్పుడు ఇక్కడ ఎవరు ఎవరికి ఏమిస్తున్నారు?
ఇది సగం ప్రశ్న!
ఎవరు ఎవరికి ఏమిచ్చి ఏమి పుచ్చుకుంటున్నారు? ఇది  పూర్తి ప్రశ్న! :)

జీవితం. ఆహా! ఒకరికి ఒకరు పరస్పరం జీవితం ఇచ్చి పుచ్చుకుంటున్నారు. ఒకరు లేకుండా మరొకరు లేరు. పరస్పరం ఇచ్చి పుచ్చుకునే ఈ క్రమంలో ఈ పరంపరలో వారి జీవితాలే కాదు మరెన్నో జీవితాలు ఆవిష్కరింపబడుతున్నాయి.

ఒక తల్లి, బిడ్డ పరస్పరం ప్రేమ చూపించుకునేప్పుడు ఎవరు ఎక్కువ ఆనందిస్తున్నారంటే ఏం చెప్పగలం? పరస్పరం ఇచ్చి-పుచ్చుకుంటున్నారు. ఆ లీలలో, కేళిలో ఇది తల్లి, ఇది బిడ్డ అని వేరుగా చూడలేం. వారిద్దరూ ఉన్నారు. ఒకటిగా!! ఆ ప్రవాహం రెండు వైపులనుండీ ప్రవహిస్తుంది.
ఆ అలౌకిక అనుభవం, అనుభూతి, ఆనందం కొలవలేం.
ఆ సన్నివేశాన్ని ప్రత్యక్ష్యంగా చూస్తున్న నా స్థితిని వర్ణించటం అసాధ్యం.
ఆ నా స్థితి ఈ రోజు నా చిరునవ్వుకు కారణం!

How Far We Are

You were roaring dangerous when I reached you. 

And when you reached me, I was locked inside.  

Hanging on to the glass of separation, 
quietly whispering to me to break through. 
Looking straight into my eye,
Could you look at yourself in there? 

Soon, dear, you were gone. 

And here I am... looking through the glass. 

**********
We were always close enough to carry each others shadows. Yet so far....

Wish

Once, in a dense forest, there was a huge deep well, with sweet waters, surrounded by huge trees.

All the trees and leaves always talked about the well. How it haunts and how anyone fell into it never returned back to the ground. So, no matter what happens, no one ever even tried to bend to look into the well.

One day a huge leopard jumped on a big tree around that well and broke a branch. many leaves cut separate and fell on the ground. All of them managed to not fall into the well, except one.

This one leaf has always dreamt of being close to a beautiful budding flower. Today, looking at its destiny in a well, it felt sad and sobbed. But sooner it realized that none can hear its sobs as the well is too deep for its cries to reach the ground.

 After crying for a long time, the leaf kept quiet. Floating on the water, it quietly kept looking at the deep blue skies...

Days passed. Lot of larvae and other such species took the shelter of the leaf, sometimes boarding it and sometimes under it. But  the leaf quietly kept looking at the deep blue skies...

Months passed.  Lot of leaves started growing around in the well.  still  the leaf quietly kept looking at the deep blue skies...

Now and then, the other leaves used to keep the leaf busy knowing about its journey from the tree to the well and its dream of a beautiful flower.

A year end is nearby. One morning, the leaf opened its eyes when few dew drops fell on its face., to notice that there is someone masking its sight into the blue skies....

The leaf hopped aside... to see a beautiful pink lotus blooming by its side, with dew drops at the corners of its sharp and nicely curved petals.

Nothing left to speak, tears rolled down the leaf. It turned away from the flower to see hundreds of such flowers blooming around.

******

No well is deep enough to bury your wish. So, no matter what happens, keep your wish strong and alive and miracles will flower to brighten your way.

A True Friend

The charm of life is in true friendship. A true friend is not one who can do anything for his friend. Need NOT be. Its too much of exaggeration and of course too much of expectation. Because we all live with limitations. Limitations, be it social, political, economical,  personal, mental, emotional, physical, situational or contextual.... and the list can go on... So, its not practical for someone to be available always.

So, a true friend need NOT be someone who can do "anything" for us, but someone who can stand little above his/her limitations for a friend. An extra hour| an extra mile| a dedicated thought| a pure feeling| an extra ear | an extra pinch of confidence, trust, love... Someone who can willfully stretch their limits, just a bit for us, who expects less and gives more, is our true friend. A true friend, an angel for life and a boon for eternity.

So live the life of a True Friend, a Life of Charm.

************************
I am grateful to all angels of my life. :)

ఓ వానా....

చిరాకు నాకు వానంటే. తడి తడిగా.. ఎక్కడ చూసినా బంక, బురద. అడుగు తీసి అడుగు వేస్తే అందులో ఇరుక్కుపోతాయి కాళ్ళు. బయటకు వెళ్ళలేం, పనులు చేసుకోలేం!! అన్నిటికీ అడ్డు వాన. ఎక్కడికీ కదలనివ్వకుండా కట్టి పడేసే వర్షం అంటే నాకు చిరాకు అందుకే. అలా అని మొండిగా బయలుదేరితే అన్నీ ఇబ్బందులే!

But...
Now I am standing in this drought. ఎక్కడ చూసినా బీటలు. కట్టి పడేసే వారెవరూ లేరు. ఇంకా చెప్పాలంటే చినుకు తడి కోసం నేను తిరిగి చూడని దిక్కు లేదు. వెతకని దారి లేదు. అన్ని దారులూ మొండి చెయ్యే చూపిస్తున్నాయి.  ఇలా వెతుకుతుంటే తెలుస్తుంది, నేనేం పోగొట్టుకున్నానో! ఏం ద్వేషించానో!! ఇన్నాళ్ళూ...I now see what I used to Hate. నేను నిన్ను అంతగా ఇష్టపడటం నేను తట్టుకోలేకపోయాను. అహమో.. భయమో.. ఏమో మరి. Whatever...No matter what, I LOVE YOU. I always did. But it took me my 'Life' to realize the Truth. I now miss you.

So, why dont you come back, give me a second chance and tie me down, at my HOME. ఎక్కడికీ కదలనివ్వకుండా.....

అనుకోని అతిథి

మనోవనంలో విరబూసే తడి చినుకై వస్తావో...
వలపుకు కళ్ళెం వేసే అందెల మువ్వై ఘల్లుమంటావో...

విశాల గగనంలో తారకవై మురిపిస్తావో...
కారు మబ్బుల ఉరుమై వణికిస్తావో...

అల్లిబిల్లి ఆటల్లో కాకి ఎంగిలే పంచుతావో...
గిల్లికజ్జాల మూటలే మోయిస్తావో...

ఉప్పుమూటలాడిస్తావో...
ఉప్పు చినుకులే మూటకడతావో...

కలవరపెట్టే కలవో....
పొడుపు కథవో.....

ఏమో........

ఎప్పుడొస్తావో.... ఎలా వస్తావో....
ఏ మలుపులో పలకరిస్తావో.......!

Its Time!

Everything seems OK. Yet,
if there is a glitch, right in the Heart...


Everything is normal. Yet,
if there is pain, which can not be spot....


Everything is set perfect. Yet,
if there is chaos within, unwilling to settle...


Just like a Tornado whirling everything on its way,
if your world feels like sucking you in...


Its Time!
Its time to walk that extra mile...

An extra mile, which is uncertain, unclear,

like a tunnel, might be dark and resonates your own echo,

with the invisible Faith lighting up, only the End...!

...Leading to Destiny.




****


Destiny is....less clear, less certain and little puzzling paths to the Soul, which the Self would choose to traverse.

తను-నువ్వు

      తనెన్ని మాటలు నేర్చిందో తెలుసా నువ్వెళ్ళాకా! ఇప్పుడు తనకెన్ని ఆశలో, ఎన్ని ఊసులో.... అన్నీ నీ గురించే!! ఏకాంతం పరదా పడగానే నన్ను అల్లేసుకుని నాతో సాల్సానో సామ్బానో ఆడటం ఇప్పుడు తనకో హాబీ!

అది కాకపోతే కబుర్లు కబుర్లు కబుర్లు.......

       ఆ కబుర్లు ఏంటో తెలుసా? నువ్వు వస్తే నిన్ను చూస్తే.. ఎలా ఉండాలో ఏం చెయ్యాలో, ఎలా మాట్లాడాలో... అని ఎన్నో రిహార్సల్స్ వేస్తుంది. నిన్ను చూడగానే నవ్వుతూ 'Welcome Back' అంటూ షేక్ హ్యాండ్ ఇవ్వాలో లేక 'I missed you' అంటూ అమాంతం గా వాటేసుకోవాలో.. మరి 'hi' అని నువ్వేం చేస్తావో చూద్దామా లేక దాక్కుని నిన్ను ఆటపట్టించాలా... అని...

        తరువాత నీతో కాస్త ఏకాంతం దొరికితే తన భావాలన్నీ చెప్పాలా లేక వాటిని పెదవుల వద్దే ఆపి కళ్ళలో దాచి నిన్ను వెతకనివ్వాలా లేక చిలిపి ఆటలతో నిన్ను మురిపించాలా అని...

         ఇలా నిత్యం నీతో గడపాలనుకునే ప్రతి నిముషాన్నీతన ఊహల్లో అలంకరించుకుంటూ వాటిని ఎప్పుడెప్పుడు మాలగా గుచ్చి నీకివ్వగలనో అని తహతహలాడుతూ తిరిగే తను నడిచే రంగవల్లికలా మురిపెంగా కనిపిస్తుంది. ఎప్పుడూ పరవశం, తన్మయత్వం తప్ప వేరే ఊసేరుగని తన సాంగత్యం నాకు వెన్నెల వెలుగును తలపించేది.

కాల్చే విరహం ఇంత చల్లగా ఉంటుందని వినలేదు నేనెప్పుడూ....



******************************


           తనలో ఏదో చిటపట. వెన్నెల ఎంత నిండుగా ఉన్నా పాలిపోయినట్టు ఉండదు. అలాంటిది ఈ మధ్య తనెందుకో పాలిపోయినట్టనిపిస్తుంది. నిరుత్సాహంగా తిరుగుతుంది. అద్దిన రంగవల్లికలా నిండుగా నవ్వే తానిప్పుడు నడుస్తున్న నిశిలా భారంగా, గంభీరంగా లోతైన కళ్ళతో పేలవంగా తిరుగుతుంది. ఏమంటే ఏమీ లేదంటుంది. వీటన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా నీ ఊసులేదు. నీ ఊసు లేనంత మాత్రాన, నీ ఊహ లేదనుకోను!! ఎందుకంటే తడిసిన మట్టి వాసనో, నీకిష్టమైన పాటో తాకిన ప్రతి సారీ ఆ లోతైన కళ్ళలో నల్లని మేఘాలు కమ్ముకోవటం చూసాను. లోయలో పడిన పిడుగు  కొండా,కోనా ప్రతిధ్వనించినట్టు తను నిలువునా స్థంబించి కంపిస్తుంది అలాంటప్పుడు. ఆ కనులు నీరు కారటం నేను చూడలేదు. కానీ తడిపొర కమ్మిన కన్నులు చూసే పదునైన చూపును చూసాను. ఎన్ని వరదలు ఆ కనుకొనలకా పదును చేసాయో!!

వియోగం మంచు ముక్కలా నరాలు తెగేలా కోస్తుందంటే నమ్మలేదు నేను. మీ మధ్యా?  వియోగం??!! ఇదేదో మనస్పర్ధలా అనిపిస్తుంది నాకు.

నువ్వు రా!! నువ్వు త్వరగా వచ్చి ఈ మంచును కరిగించు.

Break the ice, before it cuts through.