రెక్కల పురుగు...

రెక్కల పురుగు...
ఏమిటో దానిలో అంత అశాంతి?
ఎక్కడినుంచి వచ్చిందో తెలీదు
కొవ్వొత్తొకటి వెలిగించగానే దాని చుట్టూ గిరికీలుకొడుతుంది గాల్లో.
మంటలో పడి కాలిపోతుందేమో అని ఎన్ని సార్లు పక్కకి నెట్టినా మళ్ళా అక్కడికే వస్తుంది.
ఆ మంట చుట్టూనే తిరుగుతుంది.
ఏమిటో దానికి అంత ఆకర్షణ ఆ మంటపైన, 'ఈ క్షణం కోసమే ఇంతకాలం ఎదురుచూస్తుందా?' అన్నట్టు
అలా తిరిగి తిరిగి ఆఖరికి ఆ మంటలో పడి కాలి తగలబడిపోయింది. చచ్చిపోయింది.

హ్మ్....
భౌతికంగా కుర్చీలో కదలకుండా కూర్చున్నా కానీ
నా మనసు మాత్రం ఏదో తెలియని ప్రశాంతత తీరాలను చేరాలని ఆకాంక్షిస్తూ, తనలో
రేగుతున్న అలజడి కెరటాలకు ఇకనైనా స్వస్తి పలికే క్షణం కోసం నిరంతరం నిరీక్షిస్తూనే ఉంది.
తనలోని అశాంతికి కారణమైన అజ్ఞానాన్ని కాల్చి తగలబెట్టే వెలుగు కోసం నిత్యం వేచిచూస్తుంది !!
నాకు తెలియకుండానే, ఆ రెక్కల పురుగులా.

_/\_ Prayer _/\_

Away from the World of Built-up Moralities... 
My Lord, Guide me to the Discovery of Self.



Away from the World of Blind Bondage...
Dear Almighty, Drive me towards Eternal Love and Compassion.

Your Divine Grace, my Father, as my Wings........
Breaking through the Winds of Attachments, and
Rains of Sorrow...
Let me Fly high and deep, 
With Freedom and Strength of Heart,
Into Your Abode of Light and Wisdom.

Its Time!

Everything seems OK. Yet,
if there is a glitch, right in the Heart...


Everything is normal. Yet,
if there is pain, which can not be spot....


Everything is set perfect. Yet,
if there is chaos within, unwilling to settle...


Just like a Tornado whirling everything on its way,
if your world feels like sucking you in...


Its Time!
Its time to walk that extra mile...

An extra mile, which is uncertain, unclear,

like a tunnel, might be dark and resonates your own echo,

with the invisible Faith lighting up, only the End...!

...Leading to Destiny.




****


Destiny is....less clear, less certain and little puzzling paths to the Soul, which the Self would choose to traverse.

Me and My Conscience - Duality/Dichotomy in Life

When you feel like talking more than necessary, push yourself to be quiet.
When disturbed with too much silence in mind, make some noise, plan yourself a nice engaging activity.

When you feel like moving away from the world, move to the best of the pals or a better place.
When you are engaging your self too much into world's matters, its time you get some time for yourself.

When you throw yourself into a bigger pot, you are actually moving close to your Self and becoming more self-centric.
When you are moving into your own shell, your are actually sorting or organizing your world.




-- Its funny and amazingly absorbing and surprisingly interesting, how the solutions for most problems reside in the opposite plane. Understand and Catch up with Duality/Dichotomy in life and live feather lite life.

ప్రేమ

వదిలించుకుంటే వదిలెయ్యటానికి దెయ్యమా?? ప్రేమ...
ఆత్మ కదూ?!
దొరికేంత వరకూ వెతుకులాట...
దొరికితే సందిగ్ధం. మౌనం. ధ్యానం.
పొత్తు కుదిరితే కోలాటం.
కుదరకపోతే విరహం. వైరాగ్యం. స్వర్గ ద్వారం.


---------------------------------------------
యశోద తన కృష్ణుడిని రకరకాలుగా అలంకరించి చూసుకుని మురిసిపోయేదట.
రోజుకో రకంగా అలంకరించి చూసుకున్నా తృప్తి కలిగేదికాదుట ఆవిడకి.
ఆవిడ పిచ్చి కానీ ఆ తేజో మూర్తి ముందు ఈ అలంకారాలెంతా?!!
అలానే  ప్రేమని వర్ణించటానికి మొత్తం సాహిత్యం సరిపోదు. ఆ విషయం తెలిసినా మనసొప్పుకోదు.
ఎంత చెప్పినా ఇంకా బాగా చెప్పాలనిపిస్తుంది. ఎంత విన్నా ఇంకా.... కొంచం అనిపిస్తుంది.
తగదనో... తెగదనో తెలిసినా....నచ్చిన రంగులతో, భావాలతో అలంకరించి,
దగ్గరైన అద్దాల్లో ప్రేమని చూసుకుని మురిసిపోవటం ఒక అద్భుతమయిన అనుభవం. :)

అలాంటి ప్రయత్నాల్లోదే ఈ టపా కూడా ఒకటి.

Path and the Passenger

Many passed this path before. Many would pass in future too. The path might be "old" in the history. But, it would all be new and unique now, as the Path had never met ME before nor did I experienced this Path before.

Its my turn to the path. I can collect my share of the path now and so does the path will have a share of me. This can be nothing more than a fantasy to the would-be path makers. And an amateur to the path breakers of the past. For I alone can perceive what I perceive, in its totality. For I alone can enjoy the journey from here to nowhere, but Here.

So, Its not That. Its not This. Its neither Old nor New. Its not the path. For the path is right there. Existing. Always, offering its share for the passenger. So, it is just this journey of mine now down this path for my share. Its the Union the History has not seen and the Future would not know.