మేఘన-వరుణ్-సత్య

సుప్రభాత సమయంలో ఎగిరేప్పుడు పక్షుల్లో ఒక ఉత్తేజం కనిపిస్తుంది. ఈ రోజు నాకోసం ఏం  దాచిందో త్వరగా చూడాలి అన్న ఒక ఆత్రుత కనిపిస్తుంది.

అవే పక్షులు చల్లని సాయంత్రం వేళ గూటికి బయలుదేరినప్పుడు ఎగిరే తీరు వేరుగా ఉంటుంది. మనసులో ఆత్మ సంతృప్తితో ముఖం పై చిరునవ్వుతో నడుస్తున్న ఒక జ్ఞాని లా కనిపిస్తాయి. 

అల్లాంటి ఒక ఆహ్లాదకరమైన సాయంత్రం మమేకమై ఎవరో అజ్ఞాత వ్యక్తి మురళి వాయిస్తుంటే ఆ వేణుగాన స్రవంతి లో తలమునకలౌతూ ఆ గానం వెంటే పరుగుతీసే గోపికల్లాగో లేక ఏవో అర్ధంకాని ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతుక్కుంటూ గురువునాశ్రయించే అనుచరుడిలాగో ఆ కొంగల వెంట  సాగిపోతున్నాయి తెల్లని మేఘాలు.

--------------------------------------------------------------------------

"ఎవరైనా ఓక కవి ఈ దౄశ్యాన్ని చూస్తే మంచి కవిత రాస్తాడేమో కదా సత్యా."

"హ్మ్మ్మ్.. ఎవరైనా నా.. వరుణ్ అనే కవి నా?"

"అబ్బా నేనన్న ప్రతి వాక్యాన్నీ వరుణ్ తో ముడెయ్యాలా? బాగా అల్లరెక్కువయ్యింది నీకు" చిరుకోపం ప్రదర్శిస్తూ చాటుగా నవ్వుకుంది మేఘన. 

"లేకపోతే?! నా దగ్గరా నీ దాపరికాలు? వరుణ్ కనపడకపోతే వెతికే నీ కళ్ళు అతను కనపడగానే హాయిగా నవ్వటం నేను గమనించలేదనుకుంటున్నావా? ఇన్నేళ్ళనుంచి నిన్ను చూస్తున్నాను. నీలో ఈ తేడాని నేను ఆ మాత్రం గమనించలేనా? సో, ఇక దాపరికం డాంభికం మాని విషయం చెప్పు మేరీ బుల్ బుల్" అంటూ సత్య మేఘనని చక్కిలిగింతలతో ముంచెత్తేసింది. 

"అబ్బా ఆగవే రాక్షసి. చెప్తా చెప్తా ముందు వదులు" అంటూ సత్య నుంచి విడిపించుకుంది మేఘన.

"యాక్చుయల్లి చెప్పటానికి ఎమీ లేదు." 

"ఓస్! చెప్తావా లేక మళ్ళీ...."

"ఆ ఆ... వద్దు వద్దు. చెప్తా చెప్తా."

"హ్మ్మ్.. అలా రా దారికి. I am all set to listen. పేష్ కియా జాయ్..."

మేఘన ఒక దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకుని, "వరుణ్ అంటే నాకిష్టం. చిలిపితనం-చాతుర్యం-చమత్కారం-చురుకుతనం..."

"ఓయ్.. నీ చ గుణింతం కాస్త ఆపి విషయం చెప్పు సాగదియ్యకుండా. టెన్షన్ తట్టుకోలెకపోతున్నా ఇక్కడ."

"ప్చ్.. నువ్విలా నాకు అడ్డు కొడితే చెప్పను పో!"

"అలాగా.. ఐతె ఒకె. చెప్పకు. నువ్వే దాచుకో."

"సరే సరే.. కట్ షార్ట్ చేసి చెప్పాలంటే అతనిలో సమయానికి సందర్భానికి తగ్గట్టు వ్యవహరించే అతని స్మార్ట్నెస్. ఎవరినైనా ఆకట్టుకోగలిగే మాట తీరు నాకు బాగా నచ్చుతాయి."

"అతను పాటలు పాడడు. కవితలు రాయడు.  But he is an artist in his own way, a sensible man. At the same time a practical man too. A rare combination. Right? . సో అతనంటే నాకు వల్లమాలిన అభిమానం."

"బాబోయ్. పిచ్చ బాగా ముదిరింది నీకు. మరి నీలో ఈ సరికొత్త డిసార్డర్ యాంగిల్ చూసాడా వరుణ్?"

"లేదు. నేనతనికి ఏమీ చెప్పలేదు. ఈ విషయమై ఎప్పుడూ మాట్లాడలేదు. It's all just professional talk."

"హుహ్.. మేఘనా, ఏదైనా ఫేస్ టు ఫేస్ తేల్చుకోవటం బెటర్ రా.. నా మాట విని ఆలస్యం చెయ్యకుండా వరుణ్ కి నీ ఫీలింగ్స్ ఎక్ష్ప్రెస్స్ చెయ్"

"ప్ఛ్.. నేనూ అలానే అనుకున్నా సత్యా. కానీ ఏదో భయం. "

"భయమా.. నీకా.. దేనికి?"

"I haven't been lucky ever in any relationship"

"ఓయ్.. నిలో ఆర్ట్ మూవీ హిరోయిన్ ని పక్కనపెట్టు తల్లి కాసేపు. "

"I am not joking సత్య"

"neither am I!!"

"ప్ఛ్.. ఎలా చెప్పను నీకు"

"నాకే చెప్పలేకపొతే ఇంకా వరుణ్ కి ఎలా చెప్తావు? So go on.. speak out. Whats your problem."

"నాది అర్ధం లేని భయం కాదు. కొంచెం సాంతం విను. వరుణ్ ముందు కొంచెం తడబడినా అతను నా గురించి ఏమనుకుంటాడో అని భయం. నన్ను గౌరవం తో చూసే వరుణ్ రేపు విషయం తెలిసి నన్ను అసహ్యించుకుంటే నేను తట్టుకోలేను."

"మేఘనా నీ ప్రాబ్లెం ఏంటో తెలుసా.. అవసరానికి మించిన బరువు మొయ్యటం. వరుణ్ నీ కాలేజ్ క్లాస్మేట్ కాదు. అతనొక మంచి మనిషి. He is a matured guy! So stop thinking that he would judge you. ఇకపోతే నువ్వు అతనేమనుకుంటాడో అన్న ఆలోచన పక్కనపెట్టు. For a minute take him out of this discussion. Let me tell you, about YOU. నీకు మేఘన అన్న పేరు అంటి అంకుల్ ఎలా పెట్టారో నాకు తెలీదు. ఆ పేరు నీకు అలా సెట అయిందో లేక నువ్వు ఆ పేరు ప్రభావం లో బతికేస్తున్నవో నాకు తెలీదు. ఆకాశాన్ని ఆవరించి భూమిని తన నీటితో నిన్పెయ్యగలదు మేఘం. పక్కవాళ్ళ ప్రపంచాన్ని నీలో నింపెసుకుని వాళ్ళ ప్రపంచాన్ని నీ ప్రేమతో నింపెయ్యగలవు నువ్వు."

"సత్యా. ఏమంటున్నావే?"

"హుహ్.. లెట్ మీ ట్రై అగైన్."

"మేఘనా, నువ్వొక అద్భుతం. నీలా ఎవ్వరు ఉండరే. ఎవరైనా నీదగ్గరకొచ్చి ఏదైనా షేర్ చేసుకుంటే. అదేదో నువ్వే అన్నట్టు నీదే అన్నట్టు ఫీల్ అవుతావు. That's a great quality. I haven't seen anyone so compassionate."

"But that's not good for you. You know?!"

"Satya, did I trouble you with my overrated concerns?"

"No. No.. I love you. I love you taking care of me like a baby. That's me. But నీ ప్రేమ సాగరం లో ఎల్లవేళలా ఈదగలిగే శక్తి అందరికి ఉండదు బంగారం. ఆ ప్రవాహం లో కొట్టుకుపోవటం ఇష్టం లేక కొందరు నీకు దూరం కావచ్చు.. Do you see what I mean?"

"I think so. But I am confused".

"Simple. అన్ని సార్లు నువ్వు ఒక composed character లా ఉండక్కర్లేదు. అన్ని సార్లు త్యాగాలు చెయ్యక్కర్లేదు. in fact its good to be selfish. Its ok if you slip or fall. Be yourself. సో అతని గురించి ఆలోచించటం మాని ముందు నీ గురించి ఆలోచించు. నీకేం కావాలో ఆలోచించు. అతనితో నీ భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించు.  నీ ఒవర్ఫ్లోఇంగ్ ప్రేమ సాగరం లో వరుణ్ కొట్టుకుపోకుండా చూసుకో. That's all."

--------------------------------------------------------------------------

వీధి చివర వేణుగోపాల స్వామి గుడిలో సాయంత్రం హారతి మొదలయ్యింది.

How Far We Are

You were roaring dangerous when I reached you. 

And when you reached me, I was locked inside.  

Hanging on to the glass of separation, 
quietly whispering to me to break through. 
Looking straight into my eye,
Could you look at yourself in there? 

Soon, dear, you were gone. 

And here I am... looking through the glass. 

**********
We were always close enough to carry each others shadows. Yet so far....

తను-నువ్వు

      తనెన్ని మాటలు నేర్చిందో తెలుసా నువ్వెళ్ళాకా! ఇప్పుడు తనకెన్ని ఆశలో, ఎన్ని ఊసులో.... అన్నీ నీ గురించే!! ఏకాంతం పరదా పడగానే నన్ను అల్లేసుకుని నాతో సాల్సానో సామ్బానో ఆడటం ఇప్పుడు తనకో హాబీ!

అది కాకపోతే కబుర్లు కబుర్లు కబుర్లు.......

       ఆ కబుర్లు ఏంటో తెలుసా? నువ్వు వస్తే నిన్ను చూస్తే.. ఎలా ఉండాలో ఏం చెయ్యాలో, ఎలా మాట్లాడాలో... అని ఎన్నో రిహార్సల్స్ వేస్తుంది. నిన్ను చూడగానే నవ్వుతూ 'Welcome Back' అంటూ షేక్ హ్యాండ్ ఇవ్వాలో లేక 'I missed you' అంటూ అమాంతం గా వాటేసుకోవాలో.. మరి 'hi' అని నువ్వేం చేస్తావో చూద్దామా లేక దాక్కుని నిన్ను ఆటపట్టించాలా... అని...

        తరువాత నీతో కాస్త ఏకాంతం దొరికితే తన భావాలన్నీ చెప్పాలా లేక వాటిని పెదవుల వద్దే ఆపి కళ్ళలో దాచి నిన్ను వెతకనివ్వాలా లేక చిలిపి ఆటలతో నిన్ను మురిపించాలా అని...

         ఇలా నిత్యం నీతో గడపాలనుకునే ప్రతి నిముషాన్నీతన ఊహల్లో అలంకరించుకుంటూ వాటిని ఎప్పుడెప్పుడు మాలగా గుచ్చి నీకివ్వగలనో అని తహతహలాడుతూ తిరిగే తను నడిచే రంగవల్లికలా మురిపెంగా కనిపిస్తుంది. ఎప్పుడూ పరవశం, తన్మయత్వం తప్ప వేరే ఊసేరుగని తన సాంగత్యం నాకు వెన్నెల వెలుగును తలపించేది.

కాల్చే విరహం ఇంత చల్లగా ఉంటుందని వినలేదు నేనెప్పుడూ....



******************************


           తనలో ఏదో చిటపట. వెన్నెల ఎంత నిండుగా ఉన్నా పాలిపోయినట్టు ఉండదు. అలాంటిది ఈ మధ్య తనెందుకో పాలిపోయినట్టనిపిస్తుంది. నిరుత్సాహంగా తిరుగుతుంది. అద్దిన రంగవల్లికలా నిండుగా నవ్వే తానిప్పుడు నడుస్తున్న నిశిలా భారంగా, గంభీరంగా లోతైన కళ్ళతో పేలవంగా తిరుగుతుంది. ఏమంటే ఏమీ లేదంటుంది. వీటన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా నీ ఊసులేదు. నీ ఊసు లేనంత మాత్రాన, నీ ఊహ లేదనుకోను!! ఎందుకంటే తడిసిన మట్టి వాసనో, నీకిష్టమైన పాటో తాకిన ప్రతి సారీ ఆ లోతైన కళ్ళలో నల్లని మేఘాలు కమ్ముకోవటం చూసాను. లోయలో పడిన పిడుగు  కొండా,కోనా ప్రతిధ్వనించినట్టు తను నిలువునా స్థంబించి కంపిస్తుంది అలాంటప్పుడు. ఆ కనులు నీరు కారటం నేను చూడలేదు. కానీ తడిపొర కమ్మిన కన్నులు చూసే పదునైన చూపును చూసాను. ఎన్ని వరదలు ఆ కనుకొనలకా పదును చేసాయో!!

వియోగం మంచు ముక్కలా నరాలు తెగేలా కోస్తుందంటే నమ్మలేదు నేను. మీ మధ్యా?  వియోగం??!! ఇదేదో మనస్పర్ధలా అనిపిస్తుంది నాకు.

నువ్వు రా!! నువ్వు త్వరగా వచ్చి ఈ మంచును కరిగించు.

Break the ice, before it cuts through.

మేఘన - Hangover....

Hangover??? Do you drink?
Ok Ok.... I mean.... I know you dont! But then why hangover???



I dont know!!



'Cmon yaar... something should have triggered it.



Hmmmm.....
I took my time to explain what I am seeing, what I have been thinking and what I am being through..... for the past 10 months. And I also got to know what the pov is.... from the "other" side.



That's Good. That's great in fact!! It should have brought you more clarity??!!
Like in Engineering drawing....., you get the details of view from various angles, and it helps you draw the RIGHT picture!!


Will you, PLEASE stop cracking non-sense??? for GOD sake?!!!.


Hey, I was just trying to...... Ok, Sorry! Go on...


All that I could feel is a lump in my throat. And suddenly, I could not breathe!
I could not even see anything properly.
and..... I felt sick and.... and felt like throwing up.
Its like.... Its like as if I am standing at the tip of a cliff and everything seemed verrrrrryyyy verrryyyyyyyyyyyyyyy faaaaaaaaaaaaaar offffffff.
Today, on my way back home, I stood near the foot board. From the running bus, I was looking straight down, at the fast moving road, and........... All my senses wished that I let myself faaallll frrrreee.


Ok Ok. Relax.


Hmmm... I have all my time to relax, now.


Good! you badly need some rest. Go to bed now. Sweet dreams. Good night. Sleep tight.


Good night!

...........
...........


Good morning dear!!!
Hey, What are you taking in?



Wish it is poison.....


Damn it!!!! Whats sooo wrong with you yaaar??! Dont you have some nice thing to talk early in the morning???? When did you turn so damn pessimistic??? After all, what has happened now? God has given you an all available life. Be happy and grateful for that.


Haa haa haa....  calm down deary! I was just kidding, I am perfectly alright.
Its just that small thing in mind, which hits our conscious as the first thing.......  early in the morning................. feel sooo glad to have it in your life and you smile... :)
wow...............!!!
Isnt it a sweet feeling to open your eyes, stretch a bit, with a smile on your face and rise from the bed, in the morning?? 
I am sure, you wont contradict. You cant! No one can!!
But then...... the next moment, all of a sudden......., you realize!!
You realize that this day broke.......  and for the small thing in mind, its life has reduced by a day.
So, its just a count!!! A count-down!! that makes me feel sick~~


What..???


Chal... I got to go now, getting late.
Btw - That drawing stuff you told last night......  - It makes sense!


It did??

Yes, it did. It helped me wag off my hangover...
Come soon in the evening, we’ll hangout n party. I promise, I will make one more Hangover story for you tonight!! ;)
Great day ahead.!! Kise pataaa... "Kal HO na Ho..." :)
See you in the evening. Bye.



Bye!!




****************************

"If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, infinite. For man has closed himself up, till he sees all things thru' narrow chinks of his cavern."
-- William Blake

మేఘన - New Horizons

ఒలకలేని కన్నీరు ఆవిరి మేఘమై లోలోపల వర్షిస్తుంది.
ఎదురు కట్టలేని గుండె ఆ వరదలో కొట్టుకుపోతుంది.
చిన్న ఊతం దొరికినా చాలు బయటపడేందుకు...
కానీ ఊతం కోసం చూసే ఉద్దేశం లేదెందుకో!
******
అప్పుడప్పుడు కొట్టుకుపోవటం కూడా మంచిదేనేమో.., ఊహించని గమ్యాలను చేరేందుకు.

మేఘన - ఆ ఒక్క క్షణం….

ఆ క్షణం...

తలుచుకుంటే.. గుండె బరువెక్కిపోతుంది.

ఎందుకో… రాత్రి నుంచి అదే ఘటన పదే పదే గుర్తొస్తుంది.

ఎంత పాత క్షణమైనా... ఇప్పుడే తగిలిన దెబ్బలా మండుతుంది.. కారుతున్న రక్తం తగులుతున్నప్పుడు కలిగే వెచ్చటి స్పర్శ తాలూకు feeling.

అప్పుడు ఎలా face చెసానో!  ఎలా నెట్టుకొచ్చానో ఆ క్షణాన్ని...

సప్త సముద్రాలు దాటొచ్చినా... అది మాత్రం నన్ను వెంటాడే గతం లా వేధిస్తూనే ఉంది.. ఇప్పటికీ..

తప్పొప్పులు... నేనెందుకలా తనెందుకలా అనే సంజాయిషీలు ఆలోచించి బేరీజు చెసుకునే ఓపిక లేదు. ఉపయోగం కూడా లేదు.

ఆ conditions అన్నిటికీ అతీతంగా… just!

ఆ ఒక్క క్షణం….....

బిగుసుకున్న నా వేళ్ళ మధ్య మధన పడుతున్న తన వేళ్ళు... బయటకి వెళ్ళే మార్గాన్ని వెతుక్కుంటుంటే..

చిరునవ్వు పెదాల మీంచి రాలిపోయింది ఆ క్షణం.

ఆర్ధ్రం గా చూసే కళ్ళు చెమ్మగిల్లి మసకబారిపోయాయి.

వీటి మధ్య ఆ నిమిషం లో నా వేళ్ళను వదులు చెయ్యాలన్న ఆలోచన తట్టనే లేదు నాకు!

ఒక రాయిలా అక్కడే అలానే నిలబడ్డాను.

పూర్తిగా రాయైనా బాగుండేది. స్పర్శ తెలిసేది కాదు...!

కానీ మనిషిని కదా.. వదిలించుకుంటున్న స్పర్శ నాకు తెలుస్తోంది. తనకి తెలుస్తోందా నేను మనిషినని?

నా స్తబ్ధత తనకి అర్ధం కాలేదేమో.

స్థంభించిపోయిన నా పట్టు ను... మంకు పట్టు అనుకుని ఉండచ్చు కూడా.

పట్టు సడలింది. చేయి జారింది. ఎదో చెప్పి వెళ్ళిపొతున్న తనని.. ఆ ద్రుశ్యాన్ని అలానే చూస్తున్నాను...

చూస్తున్నానా?? నిజం గా???

ఏమో... గుర్తు లేదు.

తరువాత ఏం చేసానో ఎప్పటికి తేరుకున్నానో నేను..

ఎలా వెళ్ళానో.. సమయానికి ఇంటీకైతే చేరుకున్నాను.

తరువాత ఏం జరిగిందో ఆ రోజు నాకు జ్ఞాపకం లేదు.

నడి రోడ్డు లో చెక్కిళ్ళ పై జారిన వెచ్చటి స్పర్శ తప్ప.. ఆ క్షణం తప్ప… ఇంకేం గుర్తు లేదు.



ఇన్నాళ్ళకు తిరిగొచ్చింది ఆ జ్ఞాపకం, ఆ క్షణం. పేలవం గా ఎండిన కళ్ళలో కనిపిస్తూ గుండెను చీల్చటానికి కాబోలు.

కాదనను.. అనలేను.. ఎంతైనా అది నా జ్ఞాపకం.

సత్తువున్నంత కాలం ఇలా వచ్చి పోతూ ఉంటుంది.. పోనీలే.. తనకి మాత్రం ఎవరున్నారని…

నాకా… మహా ఐతే మనసు కాస్త నొచ్చుకుంటుంది. అంతే కదా…

చూద్దాం ఎన్నాళ్ళు ఇలా చుట్టమై నన్ను పలకరిస్తుందో….

ఆ ఒక్క క్షణం!!

మేఘన - చివరాఖరి ప్రేమలేఖ...

నాలో ఉన్న నేను కాని నాకు,

............................. పరిచయాలు, కుశల ప్రశ్నలు అవసరమే లేదు కదా మన మధ్య! అందుకేనేమో ఎలా మొదలుపెట్టాలో తెలియటంలేదు. సందర్భం వివరించకుండానే నువ్వు అర్ధం చేసుకున్న ప్రతి సారీ నేను లోలోపల ఎంతగా మురిసిపోయేదాన్నో నేను చెప్పలేను. చాలా సార్లు నిన్ను తలుచుకుంటూ తిరుగుతున్న వేళ నువ్వొచ్చి పలకరించావు. అప్పుడు కలిగిన ఆనందాన్ని నీతో పంచుకోవాలనిపించేది. కానీ నువ్వెక్కడ వెక్కిరిస్తావో, ఏడిపిస్తావో అని ఆ ఆనందాలన్నీ నా చిరునవ్వు వెనక దాచేసేదాన్ని. ............................... ఇలా నాలో లోలోపల మురిసే వేళల్లో ఎప్పుడో తెలిసింది నాకు, చిగురాకుల్లాంటి ఊహల్లో నిన్ను నిలబెట్టుకున్నానని.. స్వచ్ఛమైన నా సంతోషాలన్నీ నీకే కైంకర్యం చేసానని... నువ్వు ఇవేమి కోరలేదు, నిజం! నేను కూడా ఇవన్నీ ప్రతిగా నీనుండీ ఏదో ఆశించి చెయ్యలేదు సుమా... పరిమళించే పూలుపూసే మొక్క ఆ పూలలో అన్ని సుమగంధాలను ఎందుకు నింపుతుంది? అంటే ఏం చెప్పగలం? ప్రేమ పోసి పెంచిన ఈ తోట లో పూలన్నీ ప్రేమనే విరుజిమ్ముతాయి. అవన్నీ ఇప్పుడు మూతి బిగించి, మేం ఎవరికోసం వికసించాలి అని అడిగితే నేనేం చెప్పను? దేవుడు లేని గుడి శిథిలమైనట్టు, నా మనసు శిథిలమై పాడుబడుతుందేమో... 'దైవం' అంటే నాకు ఎంత దగ్గరతనమో నీకు తెలుసు కదా! ఒక గుడిలో ఒకే దేవుడు. నిన్నొదులుకోలేను. అలా అని బలవంతంగా నిన్ను ఇక్కడ ఉంచి ఉక్కిరి బిక్కిరి చెయ్యలేను. ఇవన్నీ నీతో నోరు విప్పి చెప్పనూ లేను. బాధ పడుతూ ఉండాలని లేదు. ఉత్సాహంగా నా జీవితంలో మలుపులను హుందాగా తీసుకొవాలని చాలా కొరికగా ఉంది. కానీ లోలోపల లోతుల్లో ఎక్కడో.... ముచ్చటగా పెంచుకున్న ఒక పూతోటలో మొక్కల్ని వేళ్ళతో సహా పెకిలించేస్తున్నట్టుగా, చూస్తునే ఉన్నా ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయ స్థితి లో ఉన్నట్టుగా ఎదో ఆంతు లేని ఆవేదన. ఎవరికీ చెప్పుకోలేని ఈ బాధ తో సతమతమవుతున్న నన్ను చూస్తే నాకే జాలేస్తోంది.
ఈ లేఖ నిన్ను చేరదని తెలుసు. అయినా రాస్తున్నాను. ఏదో ఒక రూపం లో నా బాధని వ్యక్తపరచాలి. కనీసం నాతో నేను చెప్పుకోవాలి. అందుకే రాస్తున్నాను. చరిత పుటల్లో, ఈ లేఖ ఇలానే మరుగునపడిపోవచ్చు గాక! కానీ ప్రియతమా.... నిన్న చరితం, నేడు నిజం, రేపు తథ్యం. మనం ఈ జన్మలో ఈ విధంగా ఒకటవ్వలేకపోవచ్చు. కానీ నిను చేరని నేను అసంపూర్ణం. ఈనాడు పరిస్థితులు అనుకూలించక పోయినా, ఏదో ఒక రోజున, ఏదో ఒక రూపంలో నేను నిన్ను చేరకపోను. నీలో ఐక్యం అవ్వకపోను. ఆనాడు నేను గాలిగానైనా, ధూళిగానైనా మరే విధంగానైనా కానీ.., నిన్ను చేరేది మాత్రం తథ్యం. నా ఈ ఆలోచన తెలిస్తే కొందరు నవ్వచు, కొందరికి నాది మూర్ఖత్వమనిపించవచ్చు. నీకు కూడా ఇదంతా ఒక పిచ్చి గానో, ఉన్మాదం గానో, బలహీనత గానో తోచచ్చు. నేను వాదనలాడను. ఆడలేను కూడా. చూపించేందుకు నా వద్ద ఎలాంటి ఋజువులూ లేవు మరి! కానీ నా మనసుకు తెలుసు, నాకు తెలుసు నిను చేరుకుంటానని. ఇదే మాట వదిలి పోతున్న వసంతాలకు విన్నమించుకున్నాను. మూతి ముడిచిన నా పూలకు చెప్పి బుజ్జగించాను. అవి అర్థం చేసుకున్నాయి. నాకు మాటిచ్చాయి, నిను చేరేవరకు నిత్యం పూస్తూనే ఉంటామని, నిను చేరాక నీకై పూస్తామనీ... ఇదంతా నీకోసం కదూ...? ఎవరన్నారు నువ్వు నాకు ఏమీ ఇవ్వలేదని? ఒక్క సారి ప్రేమించినందుకే నిత్య వసంతాన్నే కానుకగా ఇచ్చావు కదా!!!

మళ్ళా కలుస్తా....

*****************
తను ప్రేమ కి మేఘన ఆఖరిసారిగా ఒక ఉత్తరం[డైరీలో] రాస్తే ఇలా ఉంటుందేమో అన్న ఊహ, ఈ టపా...

మేఘన - 2

మేఘం కరిగింది. వాన వెలిసింది. ప్రకృతి మాత్రం ఇంకా అలానే ఉంది. తడిగా, స్తబ్ధుగా....
*****

బాబాయ్, కార్ ఇక్కడ ఆపండి. నాకు ఇక్కడ కొంచెం పనుంది. అది చూసుకుని ఇంటికెళ్తాను.
సరే, జాగ్రత్త. త్వరగా ఇంటికెళ్ళిపో. [ఎన్ని అర్థాలో!!]
బై.
బై.
..................
..................
(ఆమె చక చకా నడుస్తోంది. చూపంతా ఎదురుగా ఉన్న రోడ్ పైన. అమె దృష్ఠి మాత్రం ఇక్కడ లేదు. ఎక్కడ ఉందో ఆమెకు కూడా తెలిసినట్టు లేదు. హడావుడిగా కదులుతున్న జనంతో రోడ్ అంతా రద్దీగా ఉంది. పక్కన్నుంచి పోయిన ట్రక్, హార్న్ శబ్దంతో ఆమెను కుదిపింది. ఒక్క సారిగా రద్దీని గమనించిన మేఘన...)

అంతా వారి వారి గమ్యాలవైపు కదులుతున్నారు. మరి నాకెందుకు ఏమీ తెలీటంలేదు? ఎటెళ్ళాలి నేను?

(ఈ ఆలోచన ఉప్పెనై పొంగి ఒక్క సారిగా ఆమెను ముంచేసింది. తన్నుకొస్తున్న బాధని పంటి కింద నొక్కిపెట్టి....)

ఆటో....!!
(ఆటో గిర్రున వెనక్కి తిరిగింది)
బీచ్ కి వస్తావా?
మీటర్ మీద 5 రుపీస్ ఎక్స్ట్రా....
హ్మ్.

('ఒంటరిని' అన్న ఊహతో, మనసు మరుగున పడ్డ ఎన్నో సంఘటనలు ఆలోచనలై ఆమెపై దాడి చెసాయి. గుచ్చి గుచ్చి వేధిస్తున్నాయి. తనని చూసి వెకిలిగా నవ్వుతున్నాయి. పైకి కనిపించకుండా ఆమె రక్తాన్ని తోడేస్తున్నాయి. నక్కల్లా ఆమెను పీక్కు తింటున్నాయి. ఆ బాధకి కళ్ళంట నీరు ధారలుగా ప్రవహిస్తుంది. తన పైట కొంగును పంటితో కరిచిపెట్టి ఒక్క గుక్క కూడా పైకి వినపడకుండా ఉండేందుకు ఆమె విశ్వ ప్రయత్నం చేస్తుంది.)
....

(ఆటో ఆగింది.)
ఇంకో అయిదు ఇయ్యమ్మా.
(మేఘన విసిరిన చూపుకు ఆటో వాడు పళ్ళికిలించి...)
వానలో బీచ్ ఏటి తల్లీ?
(సమాధానం లేని మేఘన, చక చకా రోడ్డు దాటి అటువైపున్న వినాయకుడి గుడిలోకెళ్ళి మెట్లపై కూలబడింది.)

*****
Time and Tide waits for none, వానలో అయినా వరదలో అయినా...! వారం గిర్రున తిరిగింది.
*****

మనసెప్పుడు మూగైనా, వాగైనా ఏదో వెతుకుతూ ఉంటుంది. దాన్ని ఏమనాలి? ఒక ఊతం?? అది దొరగ్గానే భుజం మీద వాలిపోయో, కౌగిలిలో ఇమిడిపోయో, వడిలో చేరిపోయో... ముఖం దాచేసుకోవాలంతే! పొంగుతున్న పాల మీద కాసిన్ని నీటి చుక్కల్లా... ఓదార్పులు ఆ నిముషానికే! లోపల రగులుతున్న జ్వాలాగ్ని చల్లారే దాకా ఆ పొంగటాలు, పొర్లటాలు ఆగవు. సమయం చూసుకుని విజృంభిస్తూ ఉంటుంది. అసలు ఆ మూగ, వాగు.. ఏమిటో, అర్థం లేకుండా...! దాన్నెవరూ పట్టించుకోవట్లేదని బాధా? పోనీ పట్టించుకుంటే చాలా? సరిగా అర్థం చేసుకోనక్కర్లేదూ? నిజమే, అసలు బాధ అదే అనుకుంటా! అర్థం చేసుకోవట్లేదని. నిజానికి, పట్టించుకోపోయినా అంత బాధ ఉండదు. ఎంత ఆశో!! ఒక మనసు ఇంకో మనసుకు అనుకున్నట్టుగా స్పందించాలనీ... మొత్తంగా అర్థం చేసుకోవాలనీ!! అయ్యే పనేనా?? కాదని తెలుసు. కానీ ఒప్పుకుంటే కదా! ఇంత మొండి పట్టు ఎందుకో మరి. ఒక మత్తైన, గమ్మత్తైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ మనసుందే, అది మర్చిపోతుంది. జ్వాలాగ్ని, స్టవ్ లో గాస్ లాగా ఆగకపోయినా ఏదో ఒక రోజుకు అయిపోతుంది. తెలివైన వాళ్ళు గిన్ని మార్చేస్తారు. ఆ అగ్నిని వేరే దానికి ఉపయోగిస్తారు. నాలాటి మూర్ఖులు దాన్నలానే మండనిస్తారు. పూర్తిగా కాలిపోరు. ఎందుకంటే పూర్తిగా తెలివి తక్కువ వాళ్ళు కాదు కదా! So..... ఎంత గాస్ కి, అంత మంట. ఎంత మంట కి అంత మాడు. ఈలోపు మెదడే గెలుస్తుంది. బ్రతకాలి కదా మరి?? అదన్నమాట. ఏమన్నా అర్థమయ్యిందా?

లేదు?! 'ఎలా ఉన్నావు, how is married life?' అంటే ఏమిటో చెప్తున్నావ్!! నాకేం అర్థం కావట్లేదు. మీ మధ్య ఏమైనా గొడవలా?
చ, ఛ! అదేం లేదు. తను చాలా మంచి వాడు. మా మధ్య అసలు గొడవలెప్పుడూ రావు. పొరపాటున వద్దామన్నా ఇక మీదట రావు. ఇప్పుడు మేము కలిసి ఉండట్లేదు. విడాకులు తీసుకున్నాం.

What???!$%&*&^#
Yes. I am divorced.
How can Jayant do this to you? ఒకొర్నొకరు ప్రేమించుకుని పెళ్ళి చేసుకున్నారు కదా! అలాంటి మీ మధ్య విడాకులేంటీ??
ఆగాగు... నీకు ఇంకో విషయం చెప్పాలి. చెప్పటం కంటే చూపించటం బెటర్ ఏమో! ఉండు. ఆ... ఇది చూడు, నా పెళ్ళి ఫోటో.
WHAT?????????!$%&*&^# నువ్వు పెళ్ళి చేసుకున్నది జయంత్ ని కాదా????
జయంత్ నే!
మరి ఫోటోలో నీ పక్కన ఇతనెవరు??
నా లైఫ్ లో డ్రామా కి ఏం తక్కువ లేదు జాహ్నవీ. కాలేజీలో నేను జయంత్ ని ఇష్టపడ్డాను. ఆ తరువాత చాలా కాలం స్నేహితులం. అదంతా నీకు తెలిసిందే. ఆ తరువాత ఇంట్లో 'పెళ్ళీ' అంటున్నారని జయంత్ దగ్గర పెళ్ళి ప్రస్తావన తెచ్చాను. తను వద్దన్నాడు. నేను లైట్ తీసుకున్నాను.
నువ్వా? లైట్ తీసుకున్నావా?? అది నేను నమ్మాలా??? నాకు తెలుసు నువ్వు తనని ఎంతగా ఇష్టపడ్డావో?!
అదేలే... ఒక 2-3 ఇయర్స్ పట్టింది, ఆ విషయం ఒక కొల్లిక్కి రావటానికి. ఇప్పుడవన్నీ అంత క్లోజప్ లో చెప్పడం ఎందుకులే అని, ఒకే ఒక లాంగ్ షాట్ లో లాగిస్తున్నా అన్నమాట.
అలా కాదు, వివరంగా చెప్పు. అసలేం జరిగింది?
నవ్వుతూ casual గా చెప్తున్నా కదా అని ఇదంతా చెప్పటం నాకు తేలికగా ఉందనుకుంటున్నావా??
హ్మ్.. సోరీ. నా ఉద్దేశం అది కాదు. సరే .. you continue. తరువాత ఏమైంది?
ఏమవుతుందీ? పెళ్ళైంది.
అదే, ఎలా?
ఇతను మా నాన్న గారి స్నేహితుల చుట్టాలబ్బాయి. నాకు అబ్బాయి పేరు వినగానే గుండె ఆగినంత పనైంది. నాన్న గారికి మాత్రం అబ్బాయి చాలా నచ్చాడు. లక్షణమైన కుర్రాడు. పేరు ఒకటే అన్న కారణం తో మంచి సంబంధం వదులుకోవాలి. ఐనా పరవాలేదు. నీకు నచ్చకపోతే మానేద్దాం అన్నారు. ఒక పక్క బాధ గానే ఉంది. గోరు చుట్టు మీద రోకటి పోటులా... పుండు మీద కారం లా...! ఇలా కాదని ప్రాక్టికల్ గా ఆలోచించాను. నాన్న చెప్పింది నిజమే అనిపించింది. పెళ్ళి కి 'ఊ' అన్నాను. 'మంచాడు ' 'చదువుకున్నాడు ', 'ఈడూ-జోడూ' లాంటి కామెంట్లతో మా ఇద్దరికీ పెళ్ళి కుదిర్చారు. అనుకున్నవి అన్నీ నిజమే. జయంత్ నిజంగానే చాలా మంచోడు.
చాలు ఆపు మేఘనా! అసలు నీ జీవితం ఇలా అవ్వటానికి నువ్వే కారణం. నీది మంచితనం అనుకోవాలో, పిచ్చితనం అనుకోవాలో నాకర్థం కావట్లేదు. నిన్ను ఈ పరిస్థితిలో నిలబెట్టిన వాడిని అసలు నువ్వు ఎలా పొగుడగలుగుతున్నావ్?
అలా అనకు జానూ. నువ్వు నా మీద అభిమానం తో ఇలా మాట్లాడుతున్నావు కానీ నిజానికి తనతో నువ్వు ఒక్క సారి మాట్లాడితే నువ్వే నాకంటే పొగుడుతావ్ తెలుసా!
అంత మంచోడైతే నిన్ను ఎందుకు వదిలేశాడు?
మా ఇద్దరికి కుదరదు కనుక.
ఆ ముక్క పెళ్ళికి ముందు తెలీలేదా?
శాంతం విను జానూ. తప్పు అంతా తన మీదకు తోసెయ్యకు. ఇక్కడ నీ ఫ్రెండ్ ఏమీ తక్కువ తినలేదు. మా పెళ్ళైన కొత్తలో తను నాకు దగ్గరవటనికి చాలా ప్రయత్నించాడు. నేను మాత్రం తనని ఒక స్నేహితుడిగా తప్ప జీవిత భాగస్వామిగా చూడలేకపోయాను. అప్పుడప్పుడు నా మూడ్ స్వింగ్స్ తో చిరాకు తెప్పించేదాన్ని. ఉత్త పుణ్యానికి, కారణాల్లేకుండా చాలా సార్లు తన మీద చిరాకు పడేదాన్ని. నిజానికి నాకు 'తన' మీద కోపం కాదు, నా మీద! నా మానసిక వైకల్యం మీద!! పెళ్ళి చేసుకుని ఇతన్ని కష్టపెడుతున్నా, ఇతని జీవితం స్పోయిల్ చేసా అన్న భావం నన్ను అనుక్షణం తరుముతూ ఉండేది. నిద్దట్లో కూడా.... ఆ బాధంతా విపరీతమైన చేష్ఠల రూపంలో తన మీద కక్కి తనకి మనశ్శాంతి లేకుండా చేసాను. భరించలేని పక్షంలో బైటకెళ్ళిపోయేవాడు. లేకపోతే తన గదిలోకెళ్ళి తలుపేసుకునేవాడు. అంతే కానీ నన్ను పల్లెత్తు మాట అనలేదు ఎప్పుడూ! ఎందుకు? ఏమిటీ? అని కూడా ప్రశ్నించలేదు. అలాంటప్పుడు కూడా నేను టైం కి తింటున్నానా లేదా..., నా ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది.. ఇవన్నీ గమనిస్తూనే ఉండేవాడు. అతను గమనిస్తున్నాడన్న సంగతి నేను గమనిస్తూనే ఉండేదాన్ని. అలా కొంత కాలం గడిచింది. తన స్నేహితులకు నేనంటే ఎనలేని గౌరవం. అదంతా నా గురించి తను చెప్పిన దాని వల్లే అని నాకు చాలా సార్లు అనిపిస్తూ ఉంటుంది. అలాంటి మనిషిని కష్టపెట్టటం భావ్యం కాదని, ఒక రోజున నేను కాలేజ్ లో 'జయంత్ అనే వ్యక్తిని ఇష్టపడ్డాను' అని తనతో చెప్పాను. విషయం విని ముందు డంగ్ అయ్యాడు. అప్పటి వరకు నా చేష్టలు అన్నీ ఒక్క సారిగా అర్థమయినట్టు చూసాడు. ఇద్దరి పేర్లు ఒకటే కావటం తనక్కూడా ఆశ్చర్యం కలిగించింది. తరువాత సున్నితం గా నన్ను ఓదార్చాడు. తను ఈ విషయాన్ని చాలా హుందాగా తీసుకున్నాడు. 'నువ్వు ఏం చేద్దామనుకుంటున్నావ్? దేనికైనా నీకు నా support ఉంటుంది' అని ధైర్యం చెప్పాడు. ఐతే నాతో మానసికం గా దూరం పెంచుకుంటున్న సంగతి తను గమనించలేదు. నేను పసిగట్టాను. కొన్నాళ్ళకి ఇద్దరం మంచి స్నేహితులయ్యాం. అప్పుడే తనకి శృజన తో పరిచయం అయ్యింది. చాలా మంచిది. జయంత్ తన పరిచయాన్ని, సాంగత్యాన్ని ఇష్టపడుతున్నాడని గ్రహించాను. వారి మధ్య చనువు పెరుగుతుందని అనిపించగానే మా స్నేహం ఇచ్చిన ధైర్యం తో జయంత్ ని సూటీగా శృజన గురించి అడిగాను. 'పెళ్ళికి ముందు పరిచయం అయ్యి ఉంటే శృజన ను పెళ్ళి చేసుకుని ఉండేవాడిని' అని చెప్పాడు.

ఓహ్..! ఆ మాట విని నీకు బాధ, జయంత్ మీద కోపం లాంటివి కలగలేదా?
కోపం లేదు. ఎందుకో కాస్త బాధ ఐతే అనిపించింది. అన్నిటికంటే తన నిజయితీ నా మనసును గెలుచుకుంది.
You love him!
ఇష్టం, I agree. ప్రేమ, తెలీదు. అప్పుడే నేను విడాకుల సంగతి ఎత్తాను. ఇప్పుడు మించిపోయింది ఏమీ లేదన్నాను. తను ససేమిరా అన్నాడు. మెల్లగా ఒప్పించాను. నా మాట కాదనలేడు ఎప్పుడూ!
హుహ్?!!! నీకు తెలియట్లేదో, మరి తెలిసే కప్పిపుచ్చుకుంటున్నావో... నువ్వు లోలోపల చాలా ఏడుస్తున్నావు కదా? నిజం చెప్పు.
ఇందులో అబద్దం చెప్పటానికి, దాయటానికి ఏం లేదు. ఒట్టి ఏడుపు కాదు, కుళ్ళి, కుళ్ళి ఏడుస్తున్నాను.
మరి పైకి ఇలా నవ్వుతూ ఎలా ఉండగలుగుతున్నావ్? ఎవరి కోసం ఈ నటన??
నటన అని అనలేను, ప్రయత్నం అనుకో. నిజానికి మనసులో బాధంతా చెప్పుకునేందుకు ఎవరైనా ఉంటే బాగుండు అనిపిస్తుంది. గట్టిగా ఏడవాలని కూడా ఉంది. కానీ ఆర్ట్ మూవీ హీరోయిన్ లా ఏడుస్తూ... మొహం వాల్చి కుర్చోటం నాకు నచ్చదు. Thats not me! బాధ ఉంది. I am just letting it pass through. నా జీవితం లో జరుగుతున్న మార్పులను హుందాగా తీసుకోవాలని చాలా కోరికగా ఉంది. చూద్దాం, ఎంతవరకు వెళ్ళగలనో....
అమ్మా వాళ్ళూ ఎలా రియాక్ట్ అయ్యారు?
వాళ్ళకి ఇంకా తెలీదు. చెప్పలేదు.
అదేంటి? ఇంత పెద్ద నిర్ణయం నీ అంతట నువ్వే తీసుకున్నావా? తప్పు చేసావు మేఘనా!!
ఇంట్లో తెలిస్తే నా మీద సానుభూతి, తన మీద కోపం, యుద్ధం ప్రకటిస్తారు. ఆ రెండూ నాకు ఇష్టం లేదు. ఇక నిర్ణయం విషయానికొస్తే, ఇది నా జీవితం. ఎప్పుడు ఏం చేసినా ఆ నిమిషానికి, ఆ సందర్భానికి ఏది చేస్తే మంచిది అనిపిస్తుందో అదే చేసాను. అంతకు మించి ఆలోచించలేను. ఆలోచించటం నాకు రాదు కూడా.
ఏదో రకంగా నీ నిర్ణయాన్ని నువ్వు సమర్ధించుకుంటున్నావు. అంతే కానీ, అది నీ భవిష్యత్తు మీద ఎలాంటి ప్రభావం చూపిస్తుంది అనేది ఒక సారి ఆలోచించి ఉండాల్సింది.
భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించి చేసినవి ఎనాడూ ఫలించలేదు జానూ! అయినా ఇప్పుడేం చేసేది లేదు. ఇప్పుడు తప్పు చేసా అనుకుని లాభం కూడా లేదు. నాకలాంటి ఉద్దేశం ఈ విషయంలోనే కాదు, ఇప్పటి వరకు తీసుకున్న ఏ నిర్ణయం గురించీ లేదు. జీవితం అనేది 'వన్ సైడెడ్.' వెనక్కి చూడటాలు ఉండవు. అల్లుకుంటూ పోవడమే!
నాకెందుకో నువ్వు అమ్మా వాళ్ళతో కొన్నాళ్ళు ఉండటం మంచిది అనిపిస్తుంది.
లేదు. ఇప్పుడు నాక్కావలసింది సానుభూతో, ఓదార్పో కాదు. నాకు కాస్త సమయం కావాలి. నాకు నేను స్థిమిత పడాలి. ఆ తరువాత ఇంట్లో చెప్తాను.
ఈ లోపు తెలిస్తే?
తెలిసింది బాబాయ్ కి మాత్రమే. 'వీలు చూసి నేనే చెప్తాను, మీరేమీ అనద్దు.' అని బాబయ్ దగ్గర మాట తీసుకున్నాను. ఒక వేళ తెలిసినా పరవాలేదు. అప్పుడు ఏం చెయ్యాలో అప్పుడు ఆలోచిస్తా. ముందు ప్లాన్ చేసుకోవటానికేముంది? అమ్మ-నాన్న నే కదా.. కాసేపు బాధ పడినా, కసురుకున్నా మెల్లగా అర్థం చేసుకుంటారు.
హ్మ్.. ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంటున్నావ్?
'కస్తూరి బా' హాస్టల్ లో.
ముందు ఏం చేద్దామనుకుంటున్నావ్?
ప్రస్తుతం ముంబై లో నాకు తెలిసిన ఫ్రెండ్ కి వెబ్ సైట్ డిజైనింగ్ కి ఫ్రీలాన్సర్ గా చెస్తున్నా. వేరే జాబ్స్ కి కూడా అప్ప్లై చేస్తున్నాను.
ఏ NGOs కి అప్ప్లై చేసావ్?
NGO కాదు. స్కూల్స్ లో అప్ప్లై చేస్తున్నాను.
ఓహ్..! జాబ్ చేస్తే NGO లోనే చేస్తా అన్నట్టు గుర్తు నాకు?!
అవును. అప్పుడు అన్నాను. కానీ ఈ పరిస్థితిలో సర్వీస్ వర్క్ చెయ్యటం..., నేను దాని మీద మానసికం గా ఆధార పడతానేమో అనిపిస్తుంది. Service చేసే చోట emotions ఉండకూడదు. అందుకే ఆ విషయం నేను కాస్త కుదుటపడ్డాకా ఆలోచిస్తాను.
పోనీ నాతో వచ్చెయ్యరాదూ? కాదనకు.
సరే ఆలోచిస్తాను. రేపు కలిసినపుడు చెప్తాను.
....
....
(కస్తూరి బా హాస్టల్ లో....)
ఇక్కడ మేఘన అనే అమ్మాయి ఉండాలి. కొంచం పిలుస్తారా?
ఆమె నిన్న సాయంత్రం హాస్టల్ ఖాళీ చేశారండీ.
ఆ....!!!
అవునండీ, ఆమె నిన్న సాయంత్రం హాస్టల్ ఖాళీ చేశారు. మీ పేరు?
జాహ్నవి.
ఓహ్.. మిరొస్తే, ఈ ఉత్తరం ఇమ్మన్నారు.

జానూ,
భగవంతుడు నాకు అడుగడుగునా మానసికంగా కృంగిపోయేలా కష్టాలిచ్చినా, ఆ ముళ్ళ కంపల చాటున నీలాంటి నేస్తాల్ని ఎప్పటికప్పుడు ఏర్పాటు చేస్తూనే ఉన్నాడు. జీవితం లో నేను సాధించింది ఏదైనా ఉంటే అది నీలాంటి స్నేహితుల హృదయాల్లో కాస్త చోటు, బోలెడంత ప్రేమ. ఇవే! మీ అభిమానానికి ఒక్క థాంక్స్ తో బదులివ్వలేను. ఎప్పటికీ మీకు నేను కృతజ్ఞురాలిని. కానీ ఇప్పుడు నీతో రాలేను. నీలాంటి నేస్తాన్ని వదిలిపోవటం.... ఇప్పుడు నాకు ఇదే కరక్ట్ అనిపిస్తుంది. అర్థం చేసుకుంటావు కదా......!

విధి కాస్త అనుకూలిస్తే, జీవితంలో ఏదో ఒక మలుపులో మళ్ళీ నిన్ను కలుస్తా అన్న ఆశతో....

సదా నిన్ను అభిమానించే,
మేఘన.

******
కాస్త ప్రేమకే స్పందించి కురిసే మేఘనకు జీవితంలో అడుగడుగునా ప్రేమ తారసపడుతూనే ఉంది. ఆ ప్రేమకు స్పందిస్తూ ఆమె ప్రతి సారీ కరిగి కురుస్తూనే ఉంది, తన అస్థిత్వాన్ని కోల్పోతూనే ఉంది. తనకంటూ నిలువు నీడ కూడా సంపాదించలేని మేఘన జీవితం లోకం దృష్టిలో ఒక ఓటమి. ఆమెకు మాత్రం అడుగడుగునా స్వచ్ఛమైన ప్రేమను పొందగలిగిన(చూడగలిగిన) తన జీవితం ఒక నిజమైన గెలుపు.
******

సమాప్తం.

మేఘన - 1

ఆకాశం అంతా నల్లగా, కాటుక చెదిరిన ఆమె కళ్ళలా...
సుడులు తిరుగుతూ యే నిమిషమైనా కురిసేలా ఉన్న ఆ ఆకాశాన్ని ఆమె కళ్ళు తదేకంగా చూస్తున్నాయి, నువ్వు ముందా నేను ముందా అన్నట్టుగా.......

ఒక్కసారిగా గాలి వేగం పెరిగి ఉధృతమయ్యింది. వరండాలో నిల్చున్న మేఘన గాలి ధాటికి కళ్ళు మూసుకుంది. పండిన నిన్నటి ఆకులు నిస్సహాయంగా రాలుతున్నాయి. మూసిన ఆమె కళ్ళలోంచి నిన్నటి జ్ఞాపకాల ఆనవాళ్ళలా...

*****


ఆకాశం లో నీలం రంగు డబ్బా ఒలికినట్టు ఉంది, అబ్బ.. ఎంత నీలమో!
మేఘనా... రోజూ చూసేదే కదా.. ఆ ఆకాశం. ఈ రోజు కొత్తేముంది?? ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి చెప్తూనే ఉంటావు నువ్వు.
హే.. కాంట్ యూ సీ?? ఈ రోజు ఎంత ప్రకాశవంతం గా ఉందో..? నిన్న వేరేగా ఉంది.
సరే తల్లీ..ఉంది. చాలా బాగుంది. ఓకే నా! ఇక పద. లంచ్ బ్రేక్ అయిపోయింది. టీం మీటింగ్ ఉంది ఈవాళ గుర్తుందా?
ఓ!! యెస్. మర్చిపోయాను. ఈవాళ మేనేజర్ తో నెక్ష్ట్ క్వార్టర్ కి వచ్చిన టాస్క్ లిస్ట్ లో సెకెండ్ దాని గురించి డిస్కస్ చెయ్యాలి. యాక్ట్యూల్లీ అందులో క్లయింట్ ఇచ్చిన రిక్వైర్మెంట్ ప్రకారం.....
అబ్బా..పొరపాటున మా నోట్లోంచి ఒక్క పదం వస్తే, నువ్వు 100 మాట్లాడేస్తావు కదా...
ఏంటీ? పదాలా? వాక్యాలా?!!
నిన్నూ... ఆగు..
(హహహహ....)

*****

మేఘనా, టైమవుతోంది. బయలుదేరదామా?
హ్మ్..
మళ్ళీ ఒకసారి ఆలోచించుకోమ్మా, ఇదే ఆఖరి అవకాశం.
అవును, జరిగిన తప్పును సరిదిద్దేందుకు నాకిదే ఆఖరి అవకాశం. దీన్ని జారవిడుచుకోలేను.
ఎంటో!! నీలాంటి అమ్మాయికి...
టైమవుతుంది బాబాయ్.
సరే పద. అంతా దైవేచ్ఛ.
ఇంతకీ జయంత్ ఎక్కడ? ఈ రోజు కూడా లేటేనా!

(బైక్ ఆగింది.)
సోరీ అంకుల్. వచ్చే దారిలో శృజన వాళ్ళ అక్కని కలవాల్సి వచ్చింది. బయలుదేరదామా?
మీ గురించే చూస్తున్నాం. నువ్వు, శృజన, మేఘన వెనక కూర్చోండి. నేను ముందు కూర్చుంటాను.
జయ్, మేఘనను అడుగుతా అన్నావ్ కదా.
గుర్తుంది. మేఘనా, ఒకసారి ఇలా వస్తావా?
నువ్వు ఇష్టం గానే చేస్తున్నావు కదా. ఏమీ బలవంతం ఫీల్ అవ్వట్లేదు కదా?
ఈ నిర్ణయం నా ఇష్ట ప్రకారమే తీసుకున్నాను. ఎవరి బలవంతం లేదు.
నా వల్ల మీ ఇద్దరి మధ్యా...
నువ్వంటూ లేకపోయినా నేను ఈ నిర్ణయమే తీసుకునేదాన్ని శృజన. సో, నువ్వు గిల్ట్ ఫీలయ్యేందుకు ఏమీ లేదు.
థాంక్యూ మేఘనా. నీలాంటి అర్థం చేసుకునే అమ్మాయి నాకు స్నేహితురాలు కావటం నాకు చాలా సంతోషం గా ఉంది.
కోర్ట్ విడాకులు మంజూరు చెయ్యకముందే నన్ను స్నేహితురాలిని చేసేసావా జయంత్?
హే, అలా కాదు. ఫ్లో లో...
పదండి టైమవుతుంది. బాబాయ్ వెయిట్ చేస్తున్నారు.

(ఇష్టం లేని జీవితం చావు కన్నా దుర్భరం కదూ... నీకు ఆ పరిస్థితి రానీయను జయంత్.)

(ఇది అదృష్టమనుకోవాలో, విధి రాత అనుకోవాలో... ఒకే కార్ లో వెళ్ళి విడాకులు తీసుకునేంత చనువు, ఫ్రీడం వీళ్ళ మధ్య..! ఇలాంటి కార్యం నా చేతుల మీదుగా!! హ్మ్....)

అంకుల్, అక్కడ ఈరోజు మేము చెయ్యాల్సిన పని ఏమైనా ఉందా?
ఒక్క సంతకం పెట్టటమే... అంతకన్నా ఏమీ లేదు.
ఓకె.

*****
ఆకాశం ఇంకా గర్జిస్తునే ఉంది. కారు కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తున్న మేఘన ముంగురులు ఎవరో హడావుడిపెడుతున్నట్టు ఆమె చెంపలపై కదులుతున్నాయి. ఆమె దృష్టి మాత్రం ఎక్కడో... అంతరాల్లో ఎవో పేజీలను గబ గబా తిరగేస్తూ.... పరీక్షకు వెళ్ళే ముందు విద్యార్ధి లా ఆమె ధ్యాస అంతా ఆ పేజీల మీదనే... ఆమె ఆలోచనలు యే పేజీలను మీటుతున్నాయో.. అవి యే రాగాలు పలుకుతున్నాయో..! ఆ రాగాలను వినగలిగేది మాత్రం కేవలం ఆమె మనసు మాత్రమే!!
*****

మేఘనా..... I am coming to India next monday. నీ పెళ్ళి తరువాత ఇన్నాళ్ళాకి కలుసుకోగలుగుతున్నాం. I am so excited!!!!
హ్మ్... me too..
మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ ఎప్పుడెప్పుడు కలుస్తానా అని నాకు ఎంత ఆత్రం గా ఉందో తెలుసా!! నీ మనసుకు నచ్చిన వాడిని పెళ్ళి చెసుకున్నావ్. I am soooo happy for you dear.. ఫోటోలు పంపలేదేం అని అడిగినప్పుడల్లా నువ్వు చెప్పిన సాకులు వినీ వినీ విసుగెత్తిపోయాను. నీకు తీరిక అయ్యే లోపు నేనే వచ్చేస్తున్నా.... కనీసం అక్కడైనా నాకు మీ ఫోటోలు చూపిస్తావా?
Sure. ఇక్కడికి రా... అన్నీ వివరంగా మాట్లాడదాం.
Sure.. Sure. ఒక్క విషయం కూడా వదలకుండా అన్నీ చెప్పాలి, నేను వినాలి. I want to know everything. Ok then. You take care. see you soon. Bye
Bye.

[టూట్....టూట్....]
*****

(ఒక పెద్ద మెరుపు మెరిసింది.)
మేఘనా... కోర్ట్ మీకు విడకులు మంజూరు చేసిందమ్మా.
(దూరంగా పిడుగుపాటు శబ్దం. బాబాయ్ మాటలు ఆ శబ్దం లో కలిసిపోయాయి.)

మేఘనా... నువ్వు బలవంతం చేసావనే తప్పితే నాకు ఇలా...... ఇదంతా నాకు మనస్పూర్తిగా ఇష్టం లేదు. సృజనను నేను ఇష్టపడటం నిజం. కానీ నీకు ఇలా అన్యాయం చేసి....
ఇప్పుడు ఈ వివరణలు దేనికి జయంత్? నీ గురించి నాకు తెలియనిదా చెప్పు? న్యాయం, అన్యాయం లాంటీ పెద్ద మాటలు అవసరం లేదు. నేను చాలా ఆలోచించే ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నాను. దీని వల్ల నాకేదో తీరని నష్టం జరిగిపోయిన రేంజిలో చూడకు. నాకు చాలా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది.
సరే... నిన్ను కష్టపెట్టను. ఐతే ఒక విషయం. ఈ సంతకాలు, విడాకులు, ఫార్మాలిటిస్ ఇవన్ని మన పెళ్ళికి మాత్రమే, స్నేహానికి కాదు. నువ్వంటే నాకు ఎనలేని గౌరవం, అభిమానం. ఇవి ఎప్పటికీ అలానే ఉంటాయి. నీకెప్పుడు ఎలాంటి అవసరం వచ్చినా నీకు నేను ఉన్నానని మర్చిపోకు.

జయంత్?! నువ్వు చెప్పిన ఈ విషయాలన్నీ నాకు తెలిసినవే. నాకు తెలుసును అన్న సంగతి నీకు కూడా తెలుసు. తెలిసీ ఇప్పుడు ఎందుకింత ఎమోషనల్ అవుతున్నావ్? నీకు లోపల యేమైన గిల్టీ ఫీలింగ్ ఉంటే ముందు అది వదులు.

ఎలా మేఘనా...?? నాకు అన్ని విధాలా అన్నీ సమకూర్చిన నిన్ను ఈ రోజు ఇలా వదిలేస్తున్నా అంటే... నా అంత స్వార్ధపరుడు ఇంకొకరు ఉండరు.
సృజన, ఏమీ అనుకోనంటే నేను జయంత్ తో కొంచం ఎకాంతం గా మాట్లాడాలి.
Sure.. నేను కార్ లో వెయిట్ చేస్తాను.
Thank you. బాబాయ్, మీరు కూడా...
చూడూ జయంత్. ఇన్నాళ్ళు ఒకరి బాధ్యత ఒకరు తీసుకున్నాం. నిర్వర్తించాం. స్నేహపూర్వకం గా మెలిగాం. అభిమానించుకున్నాం. ఒకరికొకరు అండగా నిలిచాం. కానీ ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోలేదు. అలాంటి మన మధ్య ఈ పెళ్ళి అనే బంధం ఒకరినొకరికి బాధ్యత గానే మిగులుస్తుంది తప్ప సహచరునిగా కాదు. ఇన్నాళ్ళూ నేను అనుభవించని ఒక రకమైన స్వాతంత్ర్యం ఈ రోజు ఆ కోర్ట్ హాలులో ఆ కాగితం మీద చిన్న సంతకంతో లభించింది. నువ్వంటే ఇష్టం లేదని నా అభిప్రాయం కాదు సుమా.. కానీ అలా అనిపించింది. నాకు బాధ లేదని అనటం లేదు. కష్టమో, నష్టమో ఇన్నాళ్ళు కలిసి ఉన్న మనం ఇలా ఇప్పుడు విడిపోవటం నాకూ బాధ గానే ఉంది. కానీ నీకు-నాకు కూడా ఇదే మంచిది. అది కాలం తో పాటు మనకి అవగతం అవుతుందని భావిస్తున్నాను. కాస్త ప్రశాంతంగా ఆలోచిస్తే నీకే అంతా అర్థమవుతుంది. ఇష్టం లేని పెళ్ళి చేసుకున్నా, నీ ఉద్దేశాలు, భావాల విషయంలో నిజాయితీగా ఉండి నువ్వు నాకు కొంత మేలే చేసావు. నా జీవితంలో ఒక స్నేహితుడి అవసరం ఉన్న సమయంలో, నేస్తాలన్నీ దూరమై ఒంటరిగా మిగిలినప్పుడు అన్నీ అయ్యి నేను కోల్పోయిన నా పై నా నమ్మకాన్ని నిలిపి, ప్రతి మనిషికీ అవసరమైన ఆత్మ స్థైర్యాన్ని నీ సావాసం లో పొందేలా చేసావు. ఈ బంధం నుండి నేను ఉత్త చేతులతో వెళ్ళట్లేదు. ఎన్నో అనుభవాలను తీసుకెడుతున్నాను. ముఖ్యం గా నన్ను నేను పొందాను. నువ్వు నా గురించి గాభరా పడకు.

హ్మ్మ్...
అన్నట్టు ఈ రోజు సాయంత్రం నేను ఇల్లు షిఫ్ట్ అవుతున్నాను.
అదేంటీ???
మరోలా అనుకోకు జయంత్. ప్రస్తుతం నా జీవితంలో మార్పులు చాలా వేగంగా జరుగుతున్నాయి. You know it. వాటికి నేను ఎంత త్వరగా అలవాటుపడితే అంత మంచిది. అందుకే, I need a change.
అది కాదు....
కాదనకు జయంత్. ప్లీజ్!!
Ok. Whatever pleases you.
Thanks. I know you would understand.

*****
కుండపోత వర్షం. కారు అద్దం పై నీటి చారికలు ఎవరి మనోగతాన్ని వివరించాలనో తాపత్రయపడుతున్నాయి!
*****

to be contd.......