ప్రేమ

వదిలించుకుంటే వదిలెయ్యటానికి దెయ్యమా?? ప్రేమ...
ఆత్మ కదూ?!
దొరికేంత వరకూ వెతుకులాట...
దొరికితే సందిగ్ధం. మౌనం. ధ్యానం.
పొత్తు కుదిరితే కోలాటం.
కుదరకపోతే విరహం. వైరాగ్యం. స్వర్గ ద్వారం.


---------------------------------------------
యశోద తన కృష్ణుడిని రకరకాలుగా అలంకరించి చూసుకుని మురిసిపోయేదట.
రోజుకో రకంగా అలంకరించి చూసుకున్నా తృప్తి కలిగేదికాదుట ఆవిడకి.
ఆవిడ పిచ్చి కానీ ఆ తేజో మూర్తి ముందు ఈ అలంకారాలెంతా?!!
అలానే  ప్రేమని వర్ణించటానికి మొత్తం సాహిత్యం సరిపోదు. ఆ విషయం తెలిసినా మనసొప్పుకోదు.
ఎంత చెప్పినా ఇంకా బాగా చెప్పాలనిపిస్తుంది. ఎంత విన్నా ఇంకా.... కొంచం అనిపిస్తుంది.
తగదనో... తెగదనో తెలిసినా....నచ్చిన రంగులతో, భావాలతో అలంకరించి,
దగ్గరైన అద్దాల్లో ప్రేమని చూసుకుని మురిసిపోవటం ఒక అద్భుతమయిన అనుభవం. :)

అలాంటి ప్రయత్నాల్లోదే ఈ టపా కూడా ఒకటి.

Path and the Passenger

Many passed this path before. Many would pass in future too. The path might be "old" in the history. But, it would all be new and unique now, as the Path had never met ME before nor did I experienced this Path before.

Its my turn to the path. I can collect my share of the path now and so does the path will have a share of me. This can be nothing more than a fantasy to the would-be path makers. And an amateur to the path breakers of the past. For I alone can perceive what I perceive, in its totality. For I alone can enjoy the journey from here to nowhere, but Here.

So, Its not That. Its not This. Its neither Old nor New. Its not the path. For the path is right there. Existing. Always, offering its share for the passenger. So, it is just this journey of mine now down this path for my share. Its the Union the History has not seen and the Future would not know.

A Steep Turn...

తెలీని భాష, కొత్త మనుషుల మధ్య
సునాయాసం గా నాకు చోటు చూపించావ్

ఇరుకు గదులు, ఇంటి నుండి దూరాలు నన్ను కష్టపెట్టకుండా
నీతో నడిపిస్తూ బజ్జీలు, బుట్టాలు అలవాటు చేసేసావ్

మనసు దారి తప్పి అగాథాల్లోకి పడబోయేప్పుడు
చేయందుకుని ఓదార్చి, తలనిమిరి దారి చూపించావ్

ఎన్నో బరువైన రోజులు, వక్రించిన విధి చేసిన గాయాలు నన్ను మింగెయ్యకుండా అడ్డుపడ్డావ్.
అదేమిటో నువ్వున్నప్పుడు అవెప్పుడూ చిన్నవైపోతాయ్.

అలాంటి నీకు, 'నీతోనే ఉంటా' అని ప్రమాణం చేసి కూడా, నీ వేలు విడిచిన ఆ 30 నిమిషాలు నాకింకా జ్ఞాపకమే సుమా!
ఆ రోజు నీ కళ్ళలో కనిపించిన ఆ ప్రశ్నలకు సమధానం చెప్పలేని నేనెంత సిగ్గుపడ్డానో!! నిన్నెంత కష్టపెట్టానో!!
సరిచేసుకోలేని తప్పు, ఏం చేసినా నేను భర్తీ చెయ్యలేని ఖాళీ అది...
దాన్ని నువ్వు స్నేహం తో నింపేసి, నాచేత నాకు క్షమాపణ ఇప్పించేసావ్.

నువ్వు ఏర్పరుచుకున్న కొత్త దారుల్లో సాగే నీతో నేనిక కలిసి రాలేనని చతికిలబడి చూస్తున్న రోజున
కేకపెట్టి పిలిచి నీ కొత్త జీవితంలో నేనూ ఉన్నానన్నావ్.... 'పరవాలేదు, రా....'  అంటూ నీ రంగుల ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసావ్

మనసులోని మాటలన్నీ... ఊహల్లో ఊసులన్నీ నీతో పంచుకున్నాను.
నా తెలివి తక్కువ పనులు, ఆకతాయి ఆలోచనలు అన్నీ నీకు తెలుసు.

నీ చమత్కారంతో నా మొండితనం
నీ స్నేహంతో నా ఒంటరితనం
వానల్లో వడగళ్ళలా కురిసి కరిగి కనుమరుగైపోయేవి

అప్పుడు ఏమార్చి, నవ్వించేసావ్.
ఇప్పుడవన్నీ గుర్తుచేసి... ఏడిపిస్తున్నావ్..


పెను తుఫాను ఎదురున్నా భయమేసేది కాదు.
ఏటవాలు మెలికె దారి దాటాలన్నా జడవలేదు.
తెల్లారితే నువ్వొచ్చేస్తావ్... అని నా మనసుకు తెలుసును మరి!!
నీ నిబ్బరాన్ని చూస్తే ధైర్యం వచ్చేసేది నాకు.

మరి ఇక అలాంటి రోజు రాదు, ఈ రోజు వచ్చేసింది. మన దారులు వేరయ్యాయి.
అవును ఇక మీదట కూడా కలుస్తాం.... నిజమే!
కానీ అన్నీ చుట్టపు చూపులే, formal కబుర్లే.....
చిరాకులుండవ్, పరాకులుండవ్.
బై2 లుండవ్, పానీపూరీలుండవ్.
జొన్న పొత్తులుండవ్! టైంపాస్ నడకలుండవ్!!
సరదాలుండవ్, కబుర్లుండవ్
స్నేహాలుండవ్, కలహాలుండవ్.

రేపట్నుంచి నేనెవరికోసం ఎదురుచూస్తాను??
సరిగ్గా భోజనం చేస్తున్నారా లేదా అని ఎవర్ని పట్టించుకుంటాను?!
వంతులెవరితో వేసుకోను?!? ఇదంటే కాదిదంటూ గొడవలెవరితో పడతాను???
అర్రే.... 'సేం పించ్' 'న్యూ పించ్' లు ఎవరికిస్తాను??!!

ఇన్నేళ్ళలో నీకెన్ని కబుర్లు చెప్పానో, ఎన్నెన్ని కథలు వినిపించానో కదా....వద్దన్నా ఆపేదాన్ని కాదే.....
అలాంటిది ఈరోజు మొట్ట మొదటి సారి, 3 వాక్యాలు చెప్పలేకపోయాను నీతో!!.
ఎప్పుడూ అన్నీనీతో పంచుకునే నేను, కన్నీళ్లన్నీ దాచేసాను నీకు కనపడకూడదని.


రేపట్నుంచీ దాచేది లేదు, ఇచ్చేది లేదు....
I am all on my own.
This would be the biggest steep turn of my life so far...

ఒక మెట్రో కూడా ఎంతో ఆప్యాయం గా అనిపించింది అంటే నీ వల్లే!

నన్ను ఋణఘ్రస్తురాలిని చేసేసావ్!!



My Dear, I wish you All the very Best.
Love you loads!
I will miss you. :)


[అప్పుడెప్పుడో తీసిన ఫోటోలు, ఈ రోజు ఈ సందర్భంలో ఇక్కడ పెడతా అనుకోలేదు!!!]


PS - హహహాహా.... ఏదో నా పిచ్చికొద్దీ ఇంత రాసా కానీ, అసలేం చెప్పినట్టే లేదు నీ గురించి!!  :D

నిరాశకు లొంగని తెగిన గాలిపటం - ప్రేమ

నేను కర్మ బద్ధుడను. నాకు నిన్ను అక్కున చేర్చుకునే హక్కు లేదు." చావు ప్రేమ ఎదుట నిలబడి నిస్సహాయ స్వరం తో సన్నగా చెప్పింది.

"ఎందుకు??" నిలదీసింది ప్రేమ.

తనని నిలదీసిన ప్రేమ కళ్ళలోకి సూటిగా చూడలేక తల దించుకుని దోషిలా నిలబడి దేవ రహస్యాన్ని బయటపెట్టింది చావు. "నీవు విధాత చెక్కిన శిల్పానివి కావు. అందువల్ల నీకు చావు లేదు."

"మరి నేనెవరిని??" నీటి తేర కంమేస్తున్న కళ్ళతో, వణుకుతున్న స్వరంతో జాలిగుప్పే మోముతో హృదయ విదారకంగా అడిగింది ప్రేమ.

"క్షమించాలి. నా దగ్గర ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం లేదు." అని చెప్పి చావు మాయమయ్యింది.

గుండె రగులుతూండగా "నాకు మోక్షం దొరికే వరకూ ఈ సృష్టి కొనసాగు గాక. చావుకు విశ్రాంతి నశించు గాక!" అని తలచి...........

మానస పుత్రిక అయిన ప్రేమ అప్పట్నుంచి దిక్కు తోచక తెగిన గాలిపటంలా తన ఉనికి ఏమిటో, తన పుట్టుకకు కారణం ఏమిటో తెలుసుకోవాలని లోకం లో ప్రతి ఒక్కరినీ అశ్రయిస్తూనే ఉంది. తను ప్రాణంతో ఉందో లేదో కూడా గ్రహించలేని ప్రేమ, బ్రతికున్న పిశాచమై మనుషులను ఆవరించి వేధిస్తూనే ఉంది. విధికి ఎప్పటికప్పుడు తనని తానూ అర్పించుకుంటూనే ఉంది, ఏదో ఒక రోజు తనకు మోక్షం దొరుకుతుందన్న ఆశతో..... జాలికి లొంగని విధి, ప్రేమకు తన వెన్ను చూపి తన దారిన తాను పోతూనే ఉంది. నిరాశకు లొంగని ప్రేమ పట్టు వదలని విక్రమార్కుడు పూనిన బెతాళుడిలా వేరొక మనసు కొమ్మకు తనని తాను ఉరేసుకుంటూనే ఉంది.

పున్నమొచ్చి పోయింది.

పున్నమొచ్చి పోయింది.

చీకటితో అనుబంధం స్పృహలోకి రావాలంటే పున్నమొచ్చి పోవాలా?

ఆకాశం ఎంత గాఢంగా కౌగిలించుకున్నా, ఆ భిక్ష వెన్నల వెలుగులదే కదా....

వెన్నెల చేసిన గాయాన్ని చీకటి మరింత లోతుగా గుచ్చింది. గుర్తుచేసింది.

గాఢాలింగనంతో స్తంభించిన రెండు మనసుల గుండెలయ భీకరమైన నిశ్శబ్దమై ప్రళయ తాండవం చేస్తుంది.

మళ్ళీ ఏ పున్నమో రావాలి. తన సోయగం తో వీరిని ఏమార్చి చల్లగా విడదీసి కాపాడాలి.
వెన్నెల కురిపించి విరహం రాజేసి కొత్త సంగీతాలకు ప్రాణం పోసి నిలబెట్టి పుణ్యం కట్టుకోవాలి.

కృష్ణార్పణం!! :)

యాధాలాపం గా మొదలయ్యి, సరదాగా నడిచి, ఎటో తీసుకుపోయి, నన్ను ఆనందంలో వదిలేసిన ఒక సంభాషణ.

ఉద్దేశాలు ఏం లేవ్. సరదాగా అందరితో పంచుకోవటం కోసమే ఇక్కడ.

 ************************************


అతడు: ఒక్క సీతనే maintain చేసిన రాముడి కంటే 16000 మందున్న కృష్ణుడంటే ఎందుకో ఈ అమ్మాయిలకి అంత ఇష్టం!
ఆమె: హహహా. నీకర్ధం కాదు. వదిలెయ్!
 అతడు: చెప్పండి గురువు గారు. నెర్చుకుంటాం.  మీలాంటి గురువులే చెప్పక పొతే ఎవరు చెబుతారు?
 ఆమె: హర హర మహాదేవ!!   ఎవరు... ఎవరు నన్ను పిలిచింది! :P
 అది మర్మం నాయనా...
  ఒక్క సీత తో ఉండి ఆమెలో లోకాలు చూడగలవాడూ దేవుడే....
 అన్ని వేల మంది గోపికలని అలరించి, ఎవరికీ అంతుపట్టని వాడూ దేవుడే...
  ఒక్కో అవతారానికి ఒక్కో purpose ఉంది..
 purpose ని చూసి judge చెస్తున్నాం....
  కానీ దేవుడు అనే వాడు ఈ conditionings కి వీటికీ అంతు చిక్కని వాడు

 అతడు: ఆ..... అదే ఏం చూసి judge చెస్తునారో చెప్పమనే అడుగుతున్నాం
  ఎందుకు ఈ అవతారమే ఇష్టం?

 ఆమె: :)
  నీకు 16000 వెల మంది గోపికలు, 8 మంది భార్యలు కనిపిస్తున్నారు.
  నాకెమో...
 సదా చిరునవ్వులు ఒలికిస్తూ... సత్యం వైపు, పరమానందం వైపు నడిపించగల ఒక మహా గురువు, చిదానంద మూర్తి...
  వైరాగ్యం మీద కూడా మమకారం లేని వైరాగి. మహా యోగి...
 ఉన్నా అన్న భ్రమని లేనన్న నిజాన్ని సరిసామానం గా చూపగల పరమ పురుషుడు కనిపిస్తున్నాడు...
 అదీ మర్మం...
 అతడు: అమ్మో!
ఆమె: ఇంకా ఎంతో ఉంది...
 మాటల్లో ఇరికించి చెప్పే భావాలా ఇవి.......!!!
  నా వల్ల కాదు.

 అతడు: మీ దగ్గర చాలా knowledge ఉందండి.
ఆమె: లెదండి...
  అంతాకృష్ణార్పణం.

 అతడు: మీరు క్కృష్ణుడి విశ్వరూపం pose లో కనపడుతున్నారు నాకిప్పుడు.
 ఆమె: :)))))
  పెద్దదాన్నే కానీ అంత పెద్ద దాన్ని కాదు.
 మీరు చూసేది ఆ పరమ పురుషుడి పేరు లో ఉన్న మహత్యం, ఆ పేరు స్మరణలో ఉన్న తన్మయత్వం అంతే..
  అందుకే ఆ గగుర్పాటు వల్ల అలా అనిపిస్తుంది.
 నేను కోట్ల కోటిలో ఒక్క వంతు కూడా జరగలేదు..
  చెయ్యాల్సిన ప్రయాణం, కరిగించాల్సిన దూరం ఇంకా చాలా ఉంది.


******************************************************
Thanks to the friend, who brought out the best of my thoughts abt Him! :)

సముద్రం - ఓ అనుభవం

అబ్బ సముద్రం!! ఎంత బాగుందో!
ఇక్కడ దేనికీ అంతు లేదు. లోటు లేదు. దాయలేనంత ఆకాశం, పట్టుకోలేనన్ని అలలూ.... ఎప్పుడూ సరదాగా అలరిస్తూ కవ్విస్తూనే ఉన్నాయి. అలల సవ్వడి నాకు చాలా చాలా నచ్చేస్తుంది. గట్టిగా వీస్తున్న గాలికి ఎదురు నిల్చున్నా, పక్కగా నిల్చున్నా భలే సరదాగా ఉంది. ఎంత బాగుందో ఆ గాలితో పాటు పరుగుపెడుతూ తడి ఇసుకలో చిన్నగా అలల్ని తాకటం. వచ్చే అలని తప్పించుకుంటూ ఆడే ఆటలు..... తడిచి, మునిగి చేసే అల్లర్లూ... ఇసక మేడలూ... అబ్బ సముద్రం!! నాకు తెగ నచ్చేసింది. నేను ఎక్కడికీ వెళ్ళను, ఇక్కడే ఉండిపోతా...... ఎప్పటికీఈ.......

సాయం సంధ్య. అలసటతో ఇసకలో కూర్చుని ఆకాశాన్ని చూస్తున్నాను. అలా చూస్తూ కాసేపటికి మెరుస్తున్న నక్షత్రాలను చూస్తూ ఇసుకలో పడుకున్నాను. వెల్లకిలా పడుకుని ఆకాశాన్ని అలా చూడటం, భలే బాగుంది. మెల్లగా చీకటి దట్టమైంది. ఎవరో పిలిచినట్టు గా అనిపించింది. తల తిప్పి చూసాను. ఎవరూ లేరు!! అక్కడ నేను తప్ప ఎవరూ లేరు. మరి పిలిచిందెవరు??!! సన్నగా ఏదో భయం. పగలంతా స్నేహం గా ఉన్న అలలు ఇప్పుడు ఎందుకో బెదిరిస్తూ మీదికొస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తున్నాయి. ముసుగు బూచాడొచ్చేస్తాడని, అమ్మ చెప్పేది. ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఇప్పుడు అవి నల్లగా ఆ బూచాడులాగే కనిపిస్తున్నాయి. ఒక బూచాడు కాదు. బోలెడంతమంది!! గాలి ఈలలు వేస్తుంది. నాతో పరుగుపందాలేసిన ఆ గాలేనా! వణుకుతున్నాను. భయంతోనే అని తెలిసి ఇంకా భయమేసింది. చెమటలు పట్టేసిన చర్మాన్ని ఇసుక చల్లని కత్తిలా కోస్తుంది. నా కింది నేల కదులుతున్నట్టు, ఎక్కడికో అగాథం లోకి పడిపోబోతున్నా అన్నట్టుంది. పట్టుకుందామని పిడికిలి బిగించాను, పట్టు దొరకట్లేదు ఇసుక జారిపోతుంది. ఏవేవో గొంతులు కూడా వినిపిస్తున్నాయి, ఎవరివో చాలా ఉన్నాయి. కానీ ఏమీ మాటలు అర్ధం కావట్లేదు. కొన్ని ఏడుస్తున్నాయి, కొన్ని నవ్వుతున్నాయి. కొన్ని చిన్నగా మాట్లాడుతున్నాయి. సముద్రం లో ఏది విసిరినా వెనక్కొచ్చేస్తుందట. అంటే ఇవన్నీ ఇక్కడ మనుషులు గతంలో మాట్లాడుకున్న మాటలా.... లేక సముద్రం లో మునిగిపోయి చనిపోయిన వాళ్ళా? భూతాలై తిరుగుతున్నారా..??!!! "ఎవరూ?" అని గట్టిగా అడగాలనిపించిది కానీ గొంతు పెగలటం లేదు. కదలాలంటే భయం. చూపు తిప్పాలంటే భయం. కళ్ళు మూయాలంటే భయం. ఎంతో దగ్గరగా తోచిన ఆకాశం, ఇప్పుడు నాకేం తెలీదన్నట్టు దూరం గా నిల్చుని ఏటో చూస్తుంది. నాకు చాలా భయం వేస్తుంది. నన్ను ఇక్కడ్నుంచి తీసుకెళ్ళిపో అని పైకి అరవలేకపొతున్నాను. అయినా ఎందుకు ఎవరికీ అర్ధం కావటం లేదు?! ఒక్కతినే ఉన్నా కదా... ఇలా నన్ను ఇన్ని రకాలుగా బెదిరించచ్చ్చా.. ? నేనేంచెసా అని??!! పోనీ దేవుడైనా వచ్చి నన్ను భయపెడుతున్న వాళ్ళని కొట్టాలి కదా. ఏదో ఒక రూపం లో రావచ్చు కదా. కానీ ఎవరికీ ఇవేం పట్టటంలేదు. అదిగో బూచాడొచ్చేసాడు. అలలు నా అరికాళ్ళను తాకుతున్నాయి. ఇంకొంచంసేపట్లో నన్ను మింగేస్తాడు. ఎవరూ రావటం లేదేం ఇంకా?!! దేవుడు లేడా? ఉంటే రాడేం?? నన్నెందుకు ఇంత కష్టపెడుతున్నాడు? ఒంటరిని చేసి పరీక్షిస్తున్నడు??!!

అమ్మా! నేను ఇంటికి రాలేదు కదా, నా కోసం వెతుకుతూ నువ్వైనా నన్ను తీసుకెళ్ళటానికి రావాఆఅ....... Plzzzzzzzzzz..........




*****************
People are disturbed not by things but by the view they take of them.
- Epictetus, c 200 AD

The only devils in this world are those running around inside our own hearts, and that is where all our battles should be fought.
-Mahatma Gandhi