స్త్రీ- స్వేచ్ఛ- సీతాకోకచిలుక

అభిమానంలో అభినవ 'సీత'లం.
'జీ'వనంలో స్వేచ్ఛనొందిన సీతాకోకచిలుకలం.

మనః మేధస్సును ఏకం చేసి,
దాస్య శృంఖలాలను ఛేదిచాం.
జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగించి,
వెలుగుబాటలో ప్రయనిస్తున్నాం.

సహజీవిగా గుర్తింపు గెలిచి,
సమానంగా వెలుగొందుతున్నాం.
ప్రోత్సాహకులకు కృతజ్ఞులం,
వారి ఆశయాలకు మేం ప్రతినిధులం!

'జీ'వనంలో స్వేచ్ఛనొందిన సీతాకోకచిలుకలం.
అభిమానంలో అభినవ 'సీత'లం.

-------------------------------------------------

వారి చిత్రాన్ని ప్రచురించేందుకు అనుమతించిన పృథ్వీరాజు వర్మ గారికి కృతజ్ఞతలు.

..అంతర్యానం - భయం..

భయం... భయం.. భయం.... ఎందుకంత భయం ? దేని గురించి భయం?
ఆలోచిస్తున్నాను....
ఆలోచిస్తే తెలుస్తుందా ? అనుభవిస్తే కదా తెలుస్తుంది???
సరే... నా అనుభవంలోకి తొంగి చూస్తున్నాను....
ఆ నిమిషం లో ఏం జరిగింది ? అసలు ఈ ప్రక్రియ ఎలా మొదలయ్యింది ? ఇంతై, వటుడింతింతై అన్నట్టు ఎలా పెరిగి నన్ను మించే అంత పెద్దదయ్యింది ? నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను...

ఆ.. అవును! అప్పుడు నాకు నచ్చని పని జరిగింది. నా మనశ్శాంతికి భంగం కలిగించేది. ఆ moment లొ ఎదో తెలియని disturbance. ఆ disturbance లో చాలా ఆలోచనలు రేగాయి. అవి నాకు రకరకాల కోణాలు చూపిస్తూ.. నన్ను తలో దిక్కుకి మోసుకెడుతున్నాయి.. నేను వాటిని అనుసరిస్తున్నాను.

ఒక్కో ఆలోచన మరి కొన్ని భయం నిండిన ఆలోచనలకు ప్రాణం పోస్తోంది. అవి చెట్టు కొమ్మల్లా... ఎదిగిపోతున్నాయి. ఊడల్లా మనసులో పాతుకు పోతున్నాయి. ఒక్కో ఆలోచనని అనుసరిస్తూ నేను నా Integrity ని కోల్పోతున్నాను. నేను విడిపోతున్నాను!!! నా Integrity ని మళ్ళీ సాధించే ప్రయత్నం లో నేను వాటిని తెంచేస్తున్నాను... విరిచేస్తున్నాను... నన్ను పట్టిన వాటిని విదిలించుకుంటున్నాను... పోరాడుతున్నాను... కానీ ఏం చేసినా లాభం లేదు. అవి నాకంటే వేగంగా, ప్రతి సారి మరింత బలంగా పుట్టుకొస్తున్నాయి. ఇలా విడివిడిగా చాలా దూరం ప్రయాణించాను. విడిపోయిన నాకు, నా భయం నాకన్నా పెద్దగా కనిపించింది. నేను బలహీనపడుతున్నానా ? లేక నా భయం శక్తి పుంజుకుంటుందా ??? తెలియదు.

నా ఓపిక నశిస్తోంది. అలసిపోతున్నాను. వీటీతో ఎంత పోరాడినా నేను సాధించలేనని అర్థమయ్యింది. వీటిని నాశనం చెయ్యాలంటే, వీటి మూలాల్ని పట్టుకోవాలని గ్రహించాను. పోరాటంలో ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేశాను. వాటిని అడ్డుకోవటం మాని, విడిపోయిన నన్ను నేను పోగుచేసుకుని, వెనుదిరిగి, ముందుకు నడిచాను.....

నా ఆలోచనల్ని అనుసరిస్తూ ఎన్నో దారులు చూశాను. కాని ఈ దారిన ఎప్పుడూ ప్రయాణించలేదు. ఇది అంత కష్టాంగా లేదు. నన్ను ఏది అడ్డగించట్లేదు... కానీ చీకటిగా ఉంది. కొత్త దారి అయినా, చీకటిగా ఉన్నా తెలిసిన త్రోవలా ఉండటం వల్ల తేలికగానే సాగిపోతున్నాను. ఈ దారి నన్ను ఎక్కడికి తీసుకెళుతుందో అని ఆత్రుతతో సాగిపోతున్నాన్ను....

కొంత దూరం వెళ్ళగానే కొంత వెలుతురు కనిపించింది. మబ్బు పట్టిన మేఘం లా ఉంది. మధ్య మధ్యలో మెరుపులు. ఆ కాంతే నాకు ముందు కనిపించిన వెలుతురు. ఏదో కర్మాగారంలో స్రామికులంతా చాలా తీవ్రం గా, ఆగకుండ పని చేస్తున్న ఫీలింగ్ కలిగింది నాకు. అరే..! అవి నా ఆలోచనలు..!! ఓహో.. ఐతే అవి ఇక్కడ ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయన్న మాట. ఈ ఫాక్టరీ కి పవర్ కట్ చేస్తే సరి.. అంతా కుదుటపడుతుంది. అది ఎక్కడా? అనుకుంటూ ముందుకు నడుస్తున్నాను. అక్కడ చాలా గొట్టలున్నాయి... ఏది పవర్ లైనో తెలియలేదు. అలా ముందుకు వెళ్తున్నాను....

అలా కొంత దూరం వెళ్ళాకా.. లయ బద్ధం గా ఒక చప్పుడు వినిపిస్తూ ఉంది. ఒక్క క్షణం ఆగి చూసాను. లయ బద్ధం గానే ఉంది కానీ వేగం గా ఉంది.. ఎవరో తరుముతున్నట్టు...

ఇంతలో "ఆగావేం ? రా.. పర్వాలేదు." అని ఒక కంఠం వినిపించింది.

కొంత ముందుకు వెళ్ళి చూస్తే ఏదో కదులుతోంది. దాని లోంచే అన్ని లైన్లూ వెళ్తున్నాయి. ఓహో.. మన టార్గెట్ ఇదన్నమాటా.. పోరాటానికి సిద్దం అవ్వాలి. ముందు అసలు రాయబారం నడిపి చూద్దాం.. అని..

"ఇలా చూడు... నువ్వు మాట్లాడుతున్నావ్, శాంతంగా కనిపిస్తున్నావ్ కాబట్టి చెబుతున్నాను. నాలో భయానికి గల కారణం తెలుసుకుని, దాన్ని అడ్డుకోవాలని.. అవసరమయితే నాశనం చెయ్యాలని బయలుదేరి వెతుక్కుంటూ ఇక్కడికి వచ్చాను. కాబట్టి నువ్వు లొంగిపో!! లేదా యుద్ధం చేసైనా నేను నిన్ను గెలుస్తాను."

"సరే.. ముందుగా నికో విషయం చెప్పాలి. నువ్వు వింటుంది నా స్వరం. కానీ చూసేది నన్ను కాదు."

"కాదా?? ఆ కదిలేది నువ్వు కాదా??? అంటే.. నువ్వూ.... నువ్వు అంతరాత్మ వా?

"మ్మ్.. అలాంటిదే.. కానీ నువ్వు ఎవరికోసమైతే వెతుకుతున్నావో వారు ఇక్కడ లేరు."

"అంటే..?"

"అంటే... ఆ కదిలేది నీ గుండె. అది రక్తాన్ని తొడుతూ ఉండటం తప్ప, తనకి నీ భయం గురించి తెలీదు."

"అవునా..! అవును.. నీకివన్నీ ఎలా తెలుసు? నువ్వు నిజం చెప్తున్నావని నమ్మకం ఏంటి? అసలు నువ్వు ఇక్కడ ఎందుకున్నావ్?"

"నాకు తెలుసు. నమ్మటం, నమ్మకపోవటం నీ ఇష్టం. అబద్దం చెప్పవలసిన అవసరం నాకు లేదు. నువ్వు దేని గురించైనా వెతుక్కుంటూ నా దాకా వస్తే నీకు నే చేయగలిగినంత సహాయం చెయ్యటమే నా కర్తవ్యం."

"సరే.. క్షమించు. తప్పయ్యింది. సహజం గా ప్రతి జీవిలోనూ ఉండే defencse mechanism వల్ల అనుకుంటా... నిన్ను కూడా అనుమానించాను."

"Thats ok.. I understand. నిజానికి నీలోని ఈ దృక్పదమే నీలో భయానికి ఒక కారణం."

"కొంచం వివరించగలవా..? "

"ఎదుటివారు మనకి ఏదో అపాయం చెయ్యటనికే మన దగ్గరకు వస్తారన్న అలోచన . అలా అపాయం చెస్టే 'నాదీ' అని నువ్వనుకునేది ఏదో కోల్పోతావన్న అపోహ. అది కోల్పోకుండా కాపాడుకోవాలన్న తాపత్రయమే ఈ భయం అన్న ప్రక్రియ. "

"మన జాగ్రత్తలో మనం ఉండటం తప్పా ?"

"కాదు. ముందు జాగ్రత్త మంచిదే. అతి జాగ్రత్త కాదు. ఉదాహరణకి..
పిల్లలు ఆడుకోవటనికి వెళ్ళారు. పడిపోతే? దెబ్బ తగిలించుకుంటే ??
ఊరెళుతున్నాను.. ఇంట్లో దొంగలు పడితే ? అన్నీ దోచేస్తే ?
బయట గేటు తాళం వెయ్యాలి. ఎవరైన వచ్చి నన్ను ఎత్తుకుపోతే??
చీకట్లో bathroom కి వెళ్ళాలి. ఆ చీకట్లోంచి ఎవరైనా వచ్చేస్తే? నన్ను మింగేస్తే ??

వీటన్నిటికీ ఓ పరిష్కారమో, ప్రత్యామ్నాయమో చేసుకోవచ్చు. భయం వేస్తుందని పనులు మానుకోలేము కదా.. చలా సార్లు అసలు విషయం కన్నా మన ఆలోచనలు, ఊహా శక్తి ఆ విషయాన్ని భూతద్దంలో చూపెట్టి ఇంకా భయపెడతాయి."

చేతనైతే ఎదిరించాలి. లేకపోతే అన్నిటికీ సిద్ధంగా ఉండటం తప్ప భయపడి మనం ఏదీ సాధించలేం. ఉన్న ఆ కాస్త మనశ్శాంతిని కోల్పోవటం తప్ప..."

"నువ్వు అలానే అంటావ్..ఇప్పుడు రోజులు కూడా అలానే ఉన్నాయి. ఎప్పుడు ఏం జరుగుతుందో తెలియకుండా..."

"నీ ఆవేదన నాకర్థమయ్యింది... భయానికి కారణాలు చిన్నవవచ్చు, పెద్దవవచ్చు. అలాగే ఆ కారణాలు ఎన్నయినా ఉండచ్చు.. కానీ నువ్వు తెలివైన దానివి కదా... నువ్వు చెప్పు.. భయపడి ఏమి సాధిద్దాం అని ?? భయపడుతూ ఇంట్లో కూర్చుంటే, జీవితానికి అర్థమేముంది? అన్నిటికంటే పెద్ద భయం. మృత్యు భయం. మృత్యువు ఏదో ఒక రోజు వస్తుందని తెలుసు. అది ఎక్కడా, ఎప్పుడు, ఎలా వస్తుందో తెలియదు, అని కూడా తెలుసు కదా నీకు..."

"తెలుసు. కానీ నా భయం నా ఒక్కదాని గురించి కాదు. నిజం చెప్పాలంటె నా గురించి కానే కాదు. నాకు నా చావంటే భయం లేదు. కానీ నాకు నా వారి క్షేమం ముఖ్యం. వాళ్ళు క్షేమంగా ఉండలి."

"నిజమే నీకంటే నీవారి మీదే మమకారం ఎక్కువ నీకు. కానీ నేను ఒక్కటే చెప్పగలను.వేరే ఎవరి చేతిలోనో మీట ఉందనుకుని నువ్వు ఇంతదాకా వచ్చావు. కానీ నిజానికి అది నీ చేతుల్లోనే ఉంది. అతిగా ఆలోచిస్తూ.., జీవించే ప్రతి నిమిషం భయంతో నరకం చేసుకునే కంటే, బ్రతికిన ఎంత సేపైనా ధైర్యంగా నవ్వుతూ బ్రతుకు. చనిపోయాకా స్వర్గానికి వెళతామో నరకానికి వెళతామో.., అసలు అవి ఉన్నాయో లేదో మనకి తెలియదు. కానీ నీ జీవితం నీ చెతుల్లో ఉంది. ఒక్క సారి నీ నరాల్లోని ఆ టెన్షన్ ని వదులు చేసి చూడు. ఈ క్షణం స్వర్గం చేసుకునే అవకాశం నీకుంది. నిర్ణయం నీకే వదిలేస్తున్నాను. ఎంతైనా ఇది నీ జీవితం కదా..! సలహా ఇవ్వటం వరకే నా పని. సారధ్యం కాదు."

"మ్మ్.. ప్రయత్నిస్తాను. నాకు చాలా ధైర్యాన్నిచ్చావు. నీకు చాలా థాంక్స్."

"నీ అభిమానం కానీ.. నిజానికి ధైర్యాన్ని ఎవరూ ఎవరికీ ఇవ్వలేరు. గుర్తు చెయ్యగలరు. అంతే...! నెను చేసింది అదే..

"పోనీ గుర్తుచేసినందుకు థాంక్స్."

"మ్మ్. వదలవుగా..!! సరే.. My pleasure and you are always welcome. Live your life courageously and enjoy every moment of it."

":-)"

లేచి చూస్తే బారెడు పొద్దెక్కింది.. ఎప్పుడు నిద్రపోయానో....!!


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
జీవితం పూలబాట కాదు. కఠిన పరీక్షలే అడుగడుగునా.. పదునైన నాగలితో చదునుచేస్తే కాని, పంట పండించలేం. పరీక్షల్ని ఎదుర్కుంటే తప్ప గెలవలేం. "కోల్పోయేది ఏమి లేదు. సాధించేది ఎదైనా ఉంటె.. మనల్ని మనం."


నాకు ధైర్యాన్ని గుర్తుచేసిన వారందరికీ కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటూ...
- ఓ ధైర్యవంతురాలు :-)

ప్రస్తుతానికి ఇక్కడ ఆగాను!!

గత నాలుగు రోజులుగా గుండెలో ఏదో కలకలం. లోపల ఏదో పెద్ద సంభాషణ జరుగుతున్నట్టు... నాలుగైదు గొంతులు అస్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి. అప్పుడప్పుడు ఒక గొంతు పెద్దగా వినిపిస్తుంది. కానీ ఏమీ అర్థం కావటం లేదు. మగత నిద్రలో ఉన్నప్పుడు కూడా నాకు ఏదో చెప్పాలన్న తపన తో నన్ను గట్టిగా పిలుస్తున్నట్టు... పీడకల మాత్రం కాదని తెలుసు. భయం కూడా కాదు. నాలుగు రోజులు పరిశీలించాక అర్థమయ్యింది...నాలో మెదులుతున్న అస్పష్ఠమయిన ఆలోచనలు రూపం పొందెందుకు తహ తహలాడుతున్నాయని...

నే పట్టలేకున్నాను వాటిని... ఎంత వేగం!! పట్టినా, కాగితం పై పెట్టే లోపు చటుక్కున జారిపోతున్నాయి..!!! ఛ్.. మెదడులోని ఆలోచనలని అంతే వేగంగా అక్షర రూపంలో రికార్డ్ చెయ్యగల యంత్రం ఏదైనా ఉంటే బాగుండు కదా!

స్వార్థం, ప్రేమ, కరుణ, కర్తవ్యం, బాధ్యత.... నాకు నచ్చిన పని చెయ్యటం స్వార్థమా? ఎవరినీ నొప్పించకుండా ఉండటం ప్రేమా ?? బాధ్యత అంటే ???.............

ఇలా అలోచిస్తూ ఆ ఆలోచనల ప్రవాహంలో మునుగుతూ తేలుతూ.. కొట్టుకుపోతున్నాను.. ఆటు పోట్లు చాలా ఎక్కువగా ఉన్నాయి. యే ఒక్క వైపుకో ఈదటం చాలా కష్టం గా ఉంది. మధ్య మధ్యలో ఎగిసిపడుతున్న ప్రశ్నల అలలు లోతుకు తోసేస్తున్నాయి...

ఆఖరికి కలాన్ని ఊతంగా చేసుకుని ఈదుతున్నాను. ఈదుతూనే ఉన్నాను. తీరం కనిపించలేదు. రాస్తూనే ఉన్నాను. ఆఖరికి ఓడనే ఆశ్రయించానో, ఒడ్డుకే చేరుకున్నానో.... ఒక చోట ఆగాను. ఆ ఆఖరి ఖండాన్ని ఇక్కడ రాస్తున్నాను.

నచ్చిన పని చెయ్యటం అంటే మన మీద మనకున్న ప్రేమను వ్యక్త పరచటం.
తనను తాను ప్రేమించుకోలేని వాడు మరెవరినీ ప్రేమించలేడు!
ఆ స్వప్రేమ దాహం తీర్చటం కోసం ఇతరుల ఆనందానికి అడ్డుపడితే అది స్వార్థం.
తనను మాత్రమే ప్రేమించుకునే వాడు ఎప్పటికీ ప్రేమను అనుభవించలేడు!!

Serving oneself is Self-love
Serving oneself at the cost of others is Selfishness
Serving others is Compassion
Serving others at the cost of self is Low/no self-esteem [expecting something in return]
Serving others through serving self is Responsibility
Serving Self through serving others is Universal Love

ఇందులో ఎంత అర్థం ఉందో, ఇది ఎంత వరకూ నిజమో నాకు తెలియదు. కానీ, ప్రస్తుతానికి ఇక్కడ ఆగాను!!

ఓ పూవూ.. నీకేమిష్టం ?

మోహన: సుమా.. నిన్న నువ్వు "ఓ పూవును నేను..." అని చెప్పింది నాకు నచ్చి, ఇక్కడ నా బ్లాగు లో పెట్టేసాను. అది అందరికీ నచ్చింది. మెచ్చుకున్నారు కూడా...

సుమ: చాలా సంతోషం. అందరికీ నా తరపున ధన్యవాదాలు చెప్పు. మర్చిపోకు!

మోహన: చెప్తా కానీ.. అక్కడితో అయిపోలేదు. నీకేమి ఇష్టమో తెలుసుకోవాలని చాలా ఉత్సుకతో ఉన్నారు అంతా! నేనే ఎదో ఒకటి చెప్పేద్దాం అనుకున్నా.. కానీ, మన పూర్ణిమ అందంగా కవిత రూపంలో చెప్పాలని ఒక కండిషన్ కూడా పెట్టింది. కాబట్టి మళ్ళీ.. నిన్ను ఆశ్రయించక తప్పలేదు నాకు. మరి చెప్పు...నీకు ఏమిష్టం ?

సుమ: హ్మ్.... అయితే ఇది నాకు ఇంటర్వ్యూనా ? :)
మోహన: పోనీ అలానే అనుకో.. నీ సరదా ఎందుకు కాదనాలి ? :)
సుమ: కానీ కవితంటే కొంచం కష్టమే!
మోహన: అబ్బా.. మురిపించింది చాలు. చెప్పవే..!
సుమ: సరే సరే... నాకేమి ఇష్టం అంటే........


నాకు భావమంటే ఇష్టం.
ఆనందం, దుఃఖం. ప్రేమ, అభినందన.
ఆరాధన, అర్చన.. ఇలా స్వచ్చమయినది ఏదైనా...
అందుకే..!
భావ వ్యక్తికరణలో నేను ఎప్పుడూ ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తాను.

తరువాత నాకు చిరునవ్వంటే ఇష్టం! ఎందుకో తెలుసా ?
భావ వ్యక్తికరణలో సహజంగా పుట్టేది చిరునవ్వు.
ఆర్భాటం లేకుండా, అందంగా ఉంటుంది.
నా అవసరం రానీయదు ఈ చిరునవ్వు. :)
కానీ నే తనలోనూ విరబూస్తానని గమనించిందో లేదో మరి ఈపాటీకి!

ఇంకా నాకు నచ్చింది చెయ్యటం ఇష్టం!
"వెళ్ళకమ్మా నలిగిపోతావు" అని అమ్మ అంటే....
"నచ్చినది చెయ్యలేని జీవితం ఉండీ ఎందుకమ్మా..?"
అని నా స్వార్థం నే చూసుకున్నాను. తనకి కడుపుకోత మిగిల్చాను.

నేను ఎవరికేం చేసినా, నాకు నచ్చింది చేశాను.
అది ప్రేమనుకునేరు కొందరు. నిజానికి అది నా స్వార్థం.
ఒక్కోసారి నా అంత స్వార్థపరురాలు లేదనిపిస్తుంది.
కాని, నా స్వార్థం లో కూడా పరోపకార వాంఛ ఉన్నప్పుడు అది ప్రేమకి తీసిపోదేమో! అసలు అదే ప్రేమేమో! అనిపించింది.

అయ్యో.. నాకెమిష్టమో చెప్పమంటే.. ఇలా మీ మెదడు తినేస్తున్నాను.. అన్నట్టు ఇది కూడా నాకు నచ్చిన పనే..! హహహ

ఇంకా నాకు.. సైట్ కొట్టటం ఇష్టం. ;)
టైం దొరికితే చాలు. అదే ధ్యాస..!
సీతాకోకలకు, తూనీగలకు, తేనెటీగలకు.. ఇప్పుడు నీకు!
నేను ఒక నవ్వు నవ్వి, అమాయకంగా చూస్తే ఎవరైన సరే పడిపోవాల్సిందే!!

వాన జల్లులో తడవటమంటే ఇష్టం.
తాను పంపే చినుకు చినుకునూ తాగి,
నాలో మకరందం నింపుకుని యవ్వనం పొందుతాను చూడూ..
ఆహా..ఆ క్షణం! అది ఎంత గొప్ప అనుభవమో!

నేను రెమ్మ పై బుద్దిగా కూచుని ఉంటే..
వాడు వచ్చి అలా తాకి పోతాడు ఒకసారి..
దెబ్బకి మత్తెక్కేస్తుంది నాకు..
మళ్ళా వచ్చి ఒక్క కుదుపు కుదిపాడంటే, ఎక్కింది కాస్తా దిగిపోతుంది. :)
నేనెవరి గురించి చెప్తున్నానో అర్థమయ్యిందా?
హ్మ్... కనిపించకుండా చుట్టేస్తాడు చూడు...వాడే..!
నాకు వాడి పేరు చెప్పాలంటేనే సిగ్గు బాబూ..అదేమిటో మరి...!
కదిపినా, కుదిపినా నాకు వీడి మీద కోపం మాత్రం రాదు. వాడి ప్రేమ అలాంటిది.
నాకు తెలీని రాగాలు పరిచయం చేస్తాడు.
వాడీతో నే గడిపిన క్షణాలన్నీ నాకు మధుర క్షణాలే...
వాడంటే నాకు ఇష్టమని ప్రత్యేకించి చెప్పాలా ? నాలాగే వాడికి ఇంకా బోలెడు మంది అభిమానులు. తెలుసా ?

ఇక ఆఖరుది... అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది...

పంచుకోవటం...
మీకు జ్ఞాపకాలుగానో, అనుభవాలుగానో, అనుభూతులుగానో
శాశ్వతంగా నిలిచిపోయే ప్రతి క్షణంలో,
నేను మీ మెడలోనో, చెతుల్లోనో, జడ కొప్పుల్లోనో...
లేక మీ మనసులోనో, చిరునవ్వుల్లోనో విరబూస్తూ..
మీతో పంచుకునే ప్రతి నిమిషం నాకు చాలా ఇష్టమయినది. అమూల్యమయినది.

"సున్నితమైనదాన్ని" అన్నానని నన్ను దూరం చేయకండి.
నాకు నచ్చిన పని చేయలేకపోవటం, చావు కన్నా దుర్భరం!
నన్ను మీరు గుర్తిస్తే చాలు... ఎన్ని సార్లైనా మరణిస్తాను..
మళ్ళీ పూవుగా జన్మించడానికి!!!

మీతో నా మనసులో మాట పంచుకోనిచ్చిన మీ అందరికి నా ధన్యవాదాలు. ప్రశ్న అడిగిన పూర్ణిమ గారికి ప్రత్యేకించి మొరోసారి ధన్యవాదాలు.. ఇక మోహనా... నీకు థాంక్స్ చెప్పాలా ?అంత అవసరమా ?? ;)

మోహన: ఓఓఓయి.... !!! :)

-------------------------------------------------------------------------

Special Thanks to everyone who inspired me write this post.

ఓ పూవును నేను....

సిగ్గు మొగ్గలేస్తాను, సింగారంగా విరబూస్తాను.
పరిమళం వెదజల్లుతాను, పది మందినీ ఆకర్షిస్తాను.

నాలో ఎంత సొగసో, నేను ఎంత సున్నితమో..!
నాకై ఎన్ని రంగులో, నాపై అందరికీ ఎంత మక్కువో..!

ప్రతి పండక్కీ నేనుంటాను, ప్రతి పందిరినీ పలకరిస్తాను.
మగువలను ముస్తాబుచేస్తాను, విజేతలను అభినందిస్తాను.

అమాయకత్వమే తప్ప, అహం లేనిదానను.
పాడిని సైతం అలంకరిస్తాను, పీనుగులనూ కౌగిలిస్తాను.

ప్రతిచోటా ఇమిడిపోతాను, ప్రతివారికీ ఒదిగుంటాను.
ఇమిడిన చోటల్లా అలుసవుతాను, ఒదిగిన సారల్లా గాయపడతాను.

పీక నులిమినా కాదనను, సుది దించినా వద్దనను.
ఎక్కడున్నా.., ఉన్నదంతా పంచుతాను.

ఓ పూవును నేను....
చిరునవ్వుతో జీవిస్తాను, చిరునవ్వుతో మరణిస్తాను!!

"దేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?"

యశిర్ గారి బ్లాగులో "హిందువులు ఎంత మంది దేవుళ్ళు ఉన్నారొ వారికే తేలియదు" అన్న టపాకి నే రాసిన వ్యాఖ్య తాలూకు సారాంసాన్ని మీ అందరితో పంచుకోవాలని ఇక్కడ టపా రూపంలో ప్రచురిస్తున్నాను.
-----------------------------------------------------------------------------------

"దేవుళ్ళు ఎంత మంది ?"
దేవుడొక్కడే..!

ఐతే.. "ఆ ఒక్క దేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?"
దేవుడొక్కడే అయినా.. అతడు మనం ఊహించుకున్నట్టూ ఒక్క మనిషిలోనో, ఒక్క ప్రదేశంలోనో, ఒక్క మతంలోనో, ఒక్క వస్తువులోనో.. ఇలా యే ఒక్కదానిలోనో కాక, సమస్తమయిన విశ్వం కూడా ఆతడి శక్తితో నిండి ఉంది.

మరి "హిందూ మతంలో ఇంత మంది దేవుళ్ళు ఎందుకున్నారు?"
మనిషి తో సమానంగా గాలి, నీరు, నిప్పు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, తాబేలు, చేప, సింహం, కూర్మం[పంది], ఏనుగు, పాము, ఎలుక, గుర్రం, చెట్లు ఇలా... ప్రకృతిలో భాగమయిన ప్రతి జీవిలోనూ భగవంతుని శక్తి జీవ శక్తిగా వెలుగొందుతుందనే నిగూఢమయిన సత్యం చెప్పటానికే హిందూ మతంలో ఇన్ని దేవుళ్ళు [ఇది నా అవగాహన]. తోటి వారిని [ప్రకృతి లో జీవరాసులన్నీ తోటి వారే కదా..!] గౌరవించి, ప్రేమించాలన్న విషయం ఇంతకన్నా సులువుగా చెప్పగలమా? ఇది అర్థం చేసుకున్న వారికి ప్రతి వారిలోనూ భగవంతుడు కనిపిస్తాడు కదా!


మతం అంటే?!
మతం అనేది మనం దేవుడిని చేరుకునేందుకు [అర్థం చేసుకునేందుకు] మన పూర్వీకులు మన కోసం వేసిన మార్గం. ఆహార విధానాలు, పదార్థాలు వేరైనా, గమ్యం ఒక్కటే! ఆకలితో ఉన్న వారికి ఏదైనా గొప్పదే! భగవంతుడిని చేరాలనే తపన ఉన్న వారికి ఏ మతమయినా (మార్గమయినా) గొప్పదే! ఈ రకమయిన ప్రయాణంలో వేరు వేరు మతాలకు చెందిన మనమంతా తోటి ప్రయాణికులం. మన అనుభవాలు పంచుకుందాం. ప్రతి ఒక్కరూ తోటి వారి భావాలను గౌరవించుకుందాం.

ఏ మతమయినా సూచించింది "మానవత్వాన్ని". మన దారులు [మతాలు] వేరైనా అవి కలిసిన కూడలి "మానవత్వం". ఎవరి దారి గొప్పది అని వాదించుకుంటూ, గెలవాలన్న ప్రయత్నంలో మనం దారి తప్పుతున్నాం అని నాకనిపిస్తోంది.

అలోచించండి..!

..గుడ్డి ప్రేమ..

పగలు అలసటని పోగుచేసి కానుకగా ఇచ్చింది.
అది దాచుకున్న నా కళ్ళను, సంధ్య కిరణాలతో నిమురుతోంది.
తను వెళుతూ వెళుతూ, తెర వేస్తున్న నిశికి నన్ను అప్పగించింది.
అతడి కోసం చూసే ఎదురుచూపులో ఆమే నాకు తోడయ్యింది.
అతడి వెలుగు అనుభవించటానికి ఆమెను హత్తుకున్నాను.
తనని నాలో ఏకం చేసుకుని, ఒంటరిగా మిగిలాను.
అతడు వచ్చే వేళకి, అంధకారంగా నిలిచాను.

--------------------------------------------------------------------------
పెద్ద కిటికీ లో నుంచి కనబడే చందమామను చూసి ఆనందించేందుకు దీపాలు ఆర్పి మరీ వేచి చూసే నాది గుడ్డి ప్రేమే అనుకుంటా...!